Nakarat:
Gölgedeyim hâlâ, ışık vurmaz üstüme,
Kader yazdı ismimi, tozlu bir deftere.
Kimse sormaz “nasılsın?” diye gönülden,
Ben yürürüm susarak, kelimeler küskünken.
Verse 1:
Sokaklar öğretmen, geceler dersim,
Yüzümde çizgiler, her biri gerçeğim.
Bir umutla kalktım, bin yalanla düştüm,
Yine kalkarım ama bu kez sessiz gürültüm.
Verse 2:
İçimde yangın, dışımda buz gibi dünya,
Dost dediklerim bile geçti yanımdan duymazca.
Ben hâlâ buradayım, kırık bir aynada,
Kendimi bulmaya çalışıyorum her hatırada.