Gölge

Nakarat:

Gölgedeyim hâlâ, ışık vurmaz üstüme,

Kader yazdı ismimi, tozlu bir deftere.

Kimse sormaz “nasılsın?” diye gönülden,

Ben yürürüm susarak, kelimeler küskünken.

Verse 1:

Sokaklar öğretmen, geceler dersim,

Yüzümde çizgiler, her biri gerçeğim.

Bir umutla kalktım, bin yalanla düştüm,

Yine kalkarım ama bu kez sessiz gürültüm.

Verse 2:

İçimde yangın, dışımda buz gibi dünya,

Dost dediklerim bile geçti yanımdan duymazca.

Ben hâlâ buradayım, kırık bir aynada,

Kendimi bulmaya çalışıyorum her hatırada.