Hazirandı, aylardan en genciydi,
Ben o sabah ömrümün en yaşlısı...
Dilim kilit, nefesim tutuklandı,
Gözlerine daldım ya, unuttum adresimi.
"Seni seviyorum" altı üstü üç hece,
Ben kaçtım, arkama bile bakmadım.
Koşmak ne kelime, sanki kaçtım kendimden,
O gün bugündür kalbim, hep o yolda kaldı.
(Nakarat)
Yıllar geçti, her şey küllendi derler... Yalan.
Unutmadım deseler, inanma sen, yalan.
Bir rüya gördüm dün gece, en net halinle,
Bendim pişman olan, ben beklemeyen, anla.
Şimdi ne yapsam da o köşe hep sana ait,
O kapı kapalı, o anahtar sende kaldı.
(Verse 2)
Döndüm sonra, hani o cesur adam,
Söyleyip kaçmayacak olan bendim ya.
Duracaktım... Ama sen vurdun,
Kırılıp ağladım, küstüm tüm dünyaya.
Gelenleri ittim, hepsini, her şeyi,
Çünkü seni unutmak, ihanetti aşka.
Dediler ki "Yeni bir yüz, yeni bir hayat,"
Bense her denemede seni gördüm aynada.
(Nakarat)
Yıllar geçti, her şey küllendi derler... Yalan.
Unutmadım deseler, inanma sen, yalan.
Bir rüya gördüm dün gece, en net halinle,
Bendim pişman olan, ben beklemeyen, anla.
Şimdi ne yapsam da o köşe hep sana ait,
O kapı kapalı, o anahtar sende kaldı.
(Köprü)
Oysa bilirim... İhtimali dahi yok,
Ne kalbimde mi, ne aklımda mı? Bilmem...
Ama o ince sızı, o derin "Offf offf,"
O sönmez ateş, ruhumda hep sen varsın.
Bazen unutsam da, rüyalar hatırlatır...
Sen benim hem imkânsızım, hem de tek gerçeğimsin.
(Son Nakarat)
Yıllar geçti, her şey küllendi derler... Yalan.
Unutmadım deseler, inanma sen, yalan.
Bir rüya gördüm dün gece, en net halinle,
Bendim pişman olan, ben beklemeyen, anla.
Şimdi ne yapsam da o köşe hep sana ait,
O kapı kapalı, o anahtar sende kaldı.