Beyaz gibi düştün hayatıma
Kirlenmemiş bir duayla
Bir gülüşün yetti bana
Bu kalbi sana bağladı
Ne isteğin vardı dünyadan
Ne de gözün yüksekteydi
Ben karanlık bir adamdım
Sen ışık oldun geceme
Beyaz meleğim, nerdesin
Kalbim hâlâ seni bekler
Gittiğin günden beri
Bu ev sessiz, bu yürek keder
Bir yanlışım olduysa affet
Bilmeden kırdıysam seni
Ben seni sevmeyi
Sana bakınca öğrendim
Kimseye benzemiyordun
Sözlerin bile sakindi
Bu kadar temiz sevilmek
Bu kalbe fazla ağırdı
Sen dua gibi geldin
Ben günah gibi kaldım
Belki bu yüzden
Seni bu hayatta tutamadım
Beyaz meleğim, gitme
Bu dünya sana sert
Ben alıştım acıya
Ama sensizlik çok dert
Adını andığım her gece
Gözlerim dolup taşar
Sen gül deyince bahar
Gidince bu kalp kışa döner
Ne kavga ettik biz
Ne yüksek sesler oldu
Ama suskunluğun
Beni bin defa vurdu
Bir gün mutlu olursan eğer
Beni hatırlama üzülme
Ben seni Allah’a yazdım
Dualarımda gül diye
Beyaz meleğim, biliyorum
Bu aşk sana ağır geldi
Ben karanlıktım
Sen bu hikâyeye fazla güzeldi
Şimdi sorarlarsa bana
“Geçti mi?” derim
Ama içimde hâlâ
Senin adınla yanar bu yürek
Eğer bir gün hissedersen
Sebepsiz bir sızı
Bil ki bir yerde
Seni tertemiz seven biri vardı
Beyaz meleğim
Ben seni kirletmedim
Sadece bu dünya
Bizi ayırdı