Sokaklarda müddet bir bekleyiş

Sokaklarda bekleyişim unutuldu şimdi

bir müddettir omuzum da başın

çekinir gel artık demeye sözlerim

zati kim tanır ki beni

kaybolmuşum evreninde

bir gün hatırlayacak gözlerin gölgemi

Tutulmuşum zerafetin bulaşmış gözlerime ne edeyim

inkar etmek yetiniyor mu sandın izlerini silmeye

yıllarım yankılandı sokaklarında

ne var ki pencerene sürgüler mühürlenmiş gözlerim asılı yansıyan hayaline

nefesim iki dudağından çıkacak kelamı beklerken son buldu

Omuzlarda cesedim ilişiyor toprağına

usul olmayı kim medet etsin ki bu vakitten sonra

dört duvar gözüm

her yana umulan bakışla yansıyorum da bir gözlerini kaçırdığın bedenini geçirsen toprağımdan

sığmadı bedene ayak altına alındı canım

bir kere de hatırım gelsin aklına

hatıram olsun beyazdan evim

gelsin de görsün

bir nefesine hasretliğimin özü

Sayamadım yılları

vakitlerin saati yok burada

kalmadı belki tek bir yığılı etim

çekildi canlar

yine de sana hasret

göz bildiğim ruhum

çıkmıyor artık ellerimden kelimeler

hayaline baş yaslayacak bakışta kalmamış