Anil

અંતરા 1:

મારી દુનિયા તું હતી, મારું સૌનું તું હતી,

કેમ આજે તારા સ્મરણમાં આંખ ભીંજાય છે?

કહેતી હતી “હું છોડીશ નહીં,”

પણ આજે તું ક્યાં છે, કેમ આ દિલ તરસે છે?

ધ્રુવ પંક્તિ:

દિલનો દીwano... હવે તારો બનીને રડેછે,

બેફા તું, યાદોની આગમાં બળેછે.

તારી સ્મૃતિ રહી આંખોમાં ઝાંખી,

મારા નસીબે લખાય ગમની સાખી...

અંતરા 2:

તોफ़ા તારા સાચવીને બેઠો છું હજી,

એ ચાંદીની પેટી માં પ્રેમ તું છોડીને ચાલી ગઈ...

વણજોઈતા ફોનમાં તારી રિંગટોન આજે પણ વાગે,

પણ ધબકતું દિલ સમજાવે કે તું પાછી નથી આવાગે.

ધ્રુવ પંક્તિ પુનરાવૃત્તિ:

દિલનો દીwano... હવે તારો બનીને રડેછે,

બેફા તું, યાદોની આગમાં બળેછે.

મારું પ્રેમ હતું સાચું... તું તો કાઢી નાખી વારસે,

એ રીતે તું હસી ગઈ, જેમ દૂધમાંથી નીકળી જાય ઘી શાંતે....