The tune of struggle

संघर्षको धुन (The Tune of Struggle)

(अन्तर १)

घामले झ्याल रङ्यायो, नयाँ बिहान छाँयो

अर्को दिनको युद्ध छ, जित्ने आशा जाग्यो

कफी कालो तीतो भो, शंका मनमा नाच्यो

कानमा फेरि खुसुक्क, "के तिमी कहिल्यै बाँच्न सक्छौ?"

ह्वाइटबोर्ड योजनाले भरियो, ल्यापटपको ज्योति झल्क्यो

हरेक किप्याडको क्लिकले, उज्यालोको आशा फर्क्यो

(कोरस)

ओहो, संघर्ष चलिरहन्छ, तर पाङ्ग्रा हिलोमा फसे

हरेक पाइला गह्रुङ्गो, रगत मेरो बगे

म गौरवको भूत पछ्याउँछु, हावामा सुस्त लहर

तर जतिबेला म पुग्छु, यार, त्यहाँ छैन केही भर

निराशा पुरानो साथी, ढोका मेरो ढकढकाउँदै

कति दिऊँ अझै, जब 'धेरै' छैन कहाँसम्म?

(अन्तर २)

मैले रातभरि काम गरें, हजारौं खाना छोडें

हरेक बाटो, हरेक कुना खोजें, यो कस्तो लाग्छ जानें

बिहान ३ बजेसम्म जागा, चिन्ताले मन पोल्यो

यो कहिल्यै नसकिने यात्रा, के यो पर्याप्त भोल्यो?

साथीहरू घर बनाउँदै, सपनाको संसार बसाउँदै

म यहाँ छु, यो बालुवामा अझै पनि खसाउँदै

(कोरस)

ओहो, संघर्ष चलिरहन्छ, तर पाङ्ग्रा हिलोमा फसे

हरेक पाइला गह्रुङ्गो, रगत मेरो बगे

म गौरवको भूत पछ्याउँछु, हावामा सुस्त लहर

तर जतिबेला म पुग्छु, यार, त्यहाँ छैन केही भर

निराशा पुरानो साथी, ढोका मेरो ढकढकाउँदै

कति दिऊँ अझै, जब 'धेरै' छैन कहाँसम्म?

(पुल)

भन्छन् "अघि बढ्दै गर", "तिम्रो समय आउँछ आजै"

तर मेरो आत्मा कमजोर, हातहरू सुन्निएका भा’छन्

के यो म हुँ? के मैले सबैले देखेको कुरा गुमाएँ?

वा म केवल एक मूर्ख हुँ, घुँडा टेकेर झुकेँ?

(कोरस)

ओहो, संघर्ष चलिरहन्छ, तर पाङ्ग्रा हिलोमा फसे

हरेक पाइला गह्रुङ्गो, रगत मेरो बगे

म गौरवको भूत पछ्याउँछु, हावामा सुस्त लहर

तर जतिबेला म पुग्छु, यार, त्यहाँ छैन केही भर

निराशा पुरानो साथी, ढोका मेरो ढकढकाउँदै

कति दिऊँ अझै, जब 'धेरै' छैन कहाँसम्म?

(आउट्रो)

'धेरै' छैन... केवल यो भित्रको पीडा

भाग्ने ठाउँ छैन, लुक्ने ठाउँ कहाँ?

केवल सपनाको प्रतिध्वनि, उज्यालोसँगै हराउँदै।

के मैले कहिल्यै बिहान देख्नेछु, वा अर्को रात फर्कला?