Kırılan kalem

Geceler uzun, yıldızlar uzak

Her adımımda yalnızlık saklı

Düşlerim kırık, umutlar solgun

Sesim boğuk, içim hâlâ ağrılı

Nakarat:

Yorgunum artık aynı yollardan,

Sevdam kaldı yarım anılarda.

Kalbim sessiz, umut dargın bana,

Bir ben kaldım, geçmişimle baş başa.

Köprü (Bridge):

Belki bir gün döner gün ışığım

Kırık kalemim yeniden çizer hayatımı

Ama şimdilik rüzgarla savrulurum

Sessiz çığlıklarım yıldızlara ulaşır mı?