---
[GİRİŞ – 0:00–0:18]
(Fısıltı – kırık vokal)
Sanma bitirdin…
Sonumu da getirdin…
Yapamazsın herhalde…
Geleceğim, geçeceğim…
Düşersem kalkarım yine…
Umut var düşlerde…
---
[KITA 1 – 0:18–0:48]
Yavaş yavaş hazırladım herkesi,
Bağışladım herkesi…
Ama seninle her zerrem,
Yanmış küle dönmüş içimde gizli.
Bugün yaşım otuz oldu,
Kaderim yine bana doldu…
Geçmiş hatalarla doldu,
Ama bak hâlâ ayaktayım, ben çökmedim yolun sonunda…
(Vokal kırılma – “doldu” ve “sonunda” hecelerinde vurgu)
---
[NAKARAT – 0:48–1:10]
Sanma seninle ziyan oldu,
Her yara bir ders, bana doldu…
Kırdı kalbimi ama yolum,
Daha yeni başlıyor, durdun sandın oldu mu?
Bugün yaşım otuz oldu…
Ama içimde yangın sönmedi,
Küllerimden yeniden doğdum…
Bu acı bana ders oldu…
---
[KITA 2 – 1:10–1:40]
Düşlerime kefen biçtiler,
Adımı bile yanlış seçtiler…
Gözlerimde kış büyüdü,
İçimdeki baharı hep geciktirdiler.
Ama durmadım yürüdüm,
Karanlıkla el ele büyüdüm…
Her tokatta güç aldım,
Geri dönüp bakınca “ben bittim” demedim.
(Sert ton – kelime vurguları: “yürüdüm”, “büyüdüm”, “güç aldım”)
---
[NAKARAT – 1:40–2:02]
Sanma seninle ziyan oldu,
Her yara bir ders, bana doldu…
Kırdı kalbimi ama yolum,
Daha yeni başlıyor, durdun sandın oldu mu?
Bugün yaşım otuz oldu…
Ama içimde yangın sönmedi,
Küllerimden yeniden doğdum…
Bu acı bana ders oldu…
---
[KÖPRÜ – 2:02–2:25]
(Hüzünlü–yumuşak, kırık vokal)
Yıkılmadım…
Bükülmedim…
Senden kalan izleri söküp attım içimden…
Düştüm ama geri döndüm,
Şimdi aynı ben değilim, kalbim artık geçilmez…
---
[FINAL NAKARAT – 2:25–2:50]
Sanma sen kazandın diye…
Ben kendi yolumda büyüdüm sessizce…
Otuz oldum ama içimde,
Bin kez yandım, bin kez döndüm kendime…
Sanma sonum geldi diye,
Düştüğüm yerden kalktım yine…
Bu hayat bana çok şey öğretti,
Her acı… ders oldu yine…
