Petrolacosaurus (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

I ndomhan tine ina nochtar scéalta,

faoi laghairt sa ghrian,

le scálaí glasa agus súile óir dhomhain.

Iarsma den am atá thart, i ré chomh hálainn sin,

a shin-shin-seanathair, tá do chuisle fós ag bualadh ionam.

A Peitrealacosár, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Reiptílí beaga ón tréimhse Charbónach,

tá sean-naimhde ag fanacht leat,

tá a sliogáin cosúil le harmúr,

sa troid in aghaidh na n-artrapóid fásann ár muinín as féin.

I solas lag sean-bhreacadh an lae,

Lig dóibh teacht, na rudaí ag crawláil.

A Peitrealacosár, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Peitrealacosár, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Peitrealacosár, le chéile is féidir linn aon chonstaic a shárú.