Bir sen varsın

Küllerimde bir sen varsın, yandıkça parlar yüzün,

Ne unuturum ne susarım, içimde kaldı sözün.

Gecelere sor da anlatsın, kaç kere düştüm izine;

Bir iz bıraktın kalbime, dönüp durur hep içimde…

Rüzgâr aldı adını, gizli gizli savurdu,

Gözlerinden bir damla düştü bağrıma oturdu.

Hem geçmiş hem bugün gibi derin bir yaraydın içimde,

Seninle bitti baharım, kışlar çöktü içime.

Yoluma bakıyorum ama yol değil bu giden,

Bir yanım seni bekler, bir yanım hâlâ direnir

Nakarat:

Küllerimde bir sen varsın, yandıkça parlar yüzün,

Ne unuturum ne susarım, içimde kaldı sözün.

Gecelere sor da anlatsın, kaç kere düştüm izine;

Bir iz bıraktın kalbime, dönüp durur hep içimde…

İkinci Kıta:

Bir gariplik çöktü bu kente, sensizliği anlatır,

Söylediğim her söz dönüp dolaşıp sana varır.

Dudaklarım mırıldanır, eskilerin o tadı,

Sen gidince gönlüme çöktü yolların dumanı

Köprü:

Bir yarım hüzün, bir yarım umut,

Ne seni silerim ne de vazgeçerim

Kalbim iki arada — hem dün hem bugün,

Duy beni: hâlâ senle sürer yolum…

Son Nakarat:

Küllerimde bir sen varsın, yandıkça parlar yüzün,

Ne unuturum ne susarım, içimde kaldı sözün.

Bir şehir kadar derindin, bir anı kadar sessiz;

Gözlerim nereye dönse, kalbimde hâlâ yerindesin.