İki parça

Yağmur yağıyor, boş sokaklarda

Adımlarımızın sesi yankılanıyor kaldırımda

Gözlerimiz uzaklara, bir bakışta kayboluyor zaman

Sen ve ben, sessizlik içinde birbirimizi ararken

Düşünülmeden söylenen sözler, kalbimizde iz bırakıyor

Geçmişin rüzgarında savrulan hayaller

Birbirimizi anlamaya çalışırken kayboluyor

Yağmur yağıyor boş sokaklarda

Sen ve ben, düşünülmeden söylenen sözlerden sonra

Kalan iki parça

Ağlama, ağlama, ağlama

Karanlık lambaların altında yalnızlık büyüyor

Hatıralarımız, çamurlu suya düşen yaprak gibi

Bir dokunuş bile yetmezken, ellerimiz boş

Suskunluk konuşuyor, kelimeler yetmiyor artık

Geçmişin rüzgarında savrulan hayaller

Birbirimizi anlamaya çalışırken kayboluyor

Yağmur yağıyor boş sokaklarda

Sen ve ben, düşünülmeden söylenen sözlerden sonra

Kalan iki parça

Ağlama, ağlama, ağlama

Belki bir gün yine karşılaşırız

O zaman ne düşler kalır, ne de kırık sözler

Ama şimdi sadece yağmur ve biz varız

Ve kaybolan iki parça

Yağmur yağıyor boş sokaklarda

Sen ve ben, düşünülmeden söylenen sözlerden sonra

Kalan iki parça

Ağlama, ağlama, ağlama

Yağmur duracak mı, bilmiyorum

Ama kalbimizde kalan izler silinmeyecek

Ağlama, ağlama, ağlama