Giganotosaurus (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

I solas an lae ag dul i léig d’éirigh beithíoch,

Amuigh i scáth sholas na gealaí,

Ag fánaíocht trí na gleannta mar a mbuaileann na réaltaí le chéile,

Codladh croí agus intinn, ag lasadh suas ag fuaim na toirní.

Ar feadh na gcéadta bliain is stoirm thoirní thú san oíche,

Meabhrúchán ar an bhfiántas, glao chun teacht abhaile.

A Gígeantaisóir, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Rí na tíre,

Le gach céim toirneach tuigimid go léir,

Le fiacla cosúil le dagairí airgid téann tú ag fiach,

gan stopadh ag aon chréatúr.

Trí na cianta damhsaíonn tú i solas geal na gealaí,

I dtír roimh am ina gcodladh na finscéalta finscéalta.

A Gígeantaisóir, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Gígeantaisóir, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Gígeantaisóir, ní dhéanfaidh mé dearmad ort go deo.