Intro / Scratches)
"Σαντορίνη..."
"46 χρόνια..."
"Δεν φεύγω..."
"Yo..."
(Verse 1: Το Παρελθόν)
Yo, check το μικρόφωνο, πάμε σαράντα έξι χρόνια πίσω,
Σ' αυτό το βράχο γεννήθηκα, εδώ θα σβήσω.
Τότε το νησί, φίλε, ήταν άγιο, ήταν αγνό,
Δεν είχες «deals» και «business», είχες μόνο ουρανό.
Είχες τον γείτονα, να νοιάζεται για σένα,
Όχι το χρήμα να 'χει γίνει η καινούρια μας σημαία.
Η ομορφιά της; Απίστευτη, σαν ψέμα,
Πριν γίνει «must» για ξένους, ήταν το δικό μου αίμα.
Κοιτούσες το ηλιοβασίλεμα, δεν είχες κινητό,
Ένιωθες μόνο δέος, τίποτα παραπάνω απ' αυτό.
Μια γειτονιά, μια φωνή, μια αγκαλιά αληθινή,
Αυτή ήταν η Θήρα μου, η πρώτη μου πνοή.
(Chorus: Το Δέσιμο)
Σαντορίνη μου, στο αίμα μου κυλάς,
Μέσα απ' τα βράχια σου, φωτιά μου σκορπάς.
Δυο ηφαίστεια κάτω απ' το πόδι μου, (ναι)
Μα η ρίζα μου είναι εδώ, στην άσπρη γη μου.
Δεν την προδίδω, την αγάπη αυτή, (ποτέ)
Είμαι κομμάτι σου, είσαι η ζωή!
(Verse 2: Το Παρόν)
Μα κοίτα τώρα, πώς τα φέρνει η μοίρα,
Γέμισε ο τόπος ξένους που την βλέπουν σαν αρπαγή, σαν λεία.
Ήρθαν στρατιές, με μάτι που γυαλίζει,
Το μυαλό τους ένα πράγμα: «πώς να την ξεζουμίσει;»
Πουλάνε την ψυχή της, το λευκό και το μπλε,
Την κάνουνε «προϊόν» για «influencers», c'est la vie.
Τους νοιάζει η θέα, μα όχι ο άνθρωπος που ζει,
Να βγάλουν το επόμενο εκατομμύριο, ως εκεί.
Δεν ξέρουν τι θα πει να σέβεσαι τον τόπο,
Τον ιδρώτα του παππού μου, τον δικό του τον κόπο.
Την πατάνε, την πονάνε, την αλλάζουν με βία,
Μα εγώ είμαι εδώ, η δική της τιμωρία.
(Chorus: Το Δέσιμο)
Σαντορίνη μου, στο αίμα μου κυλάς,
Μέσα απ' τα βράχια σου, φωτιά μου σκορπάς.
Δυο ηφαίστεια κάτω απ' το πόδι μου, (ναι)
Μα η ρίζα μου είναι εδώ, στην άσπρη γη μου.
Δεν την προδίδω, την αγάπη αυτή, (ποτέ)
Είμαι κομμάτι σου, είσαι η ζωή!
(Verse 3: Η Υπόσχεση)
Και ναι, έχουμε σεισμούς, η γη μου συχνά τρέμει,
Το ηφαίστειο κοιμάται, μα ποτέ δεν απομένει.
Η λάβα είναι στο DNA μου, η δύναμη, η οργή,
Είναι ο φόβος που δεν νιώθω, η δική μου πηγή.
Αυτή η γη που δονείται, με κρατάει ζωντανό,
Μου θυμίζει κάθε μέρα πόσο την αγαπώ.
Κι όσοι έρχονται και φεύγουν σαν τουρίστες, (yo),
Εγώ θα μείνω εδώ, να διώχνω τους ληστές.
Δεν φεύγω απ' την καλντέρα, δεν πάω πουθενά,
Την λατρεύω αυτή τη γη, βαθιά και αληθινά.
(Outro)
Δεν την προδίδω, (όχι), δεν την αφήνω, (ποτέ),
46 χρόνια εδώ, την ψυχή μου εδώ δίνω.
Σαντορίνη... η αγάπη μου...
Μέχρι το τέλος.
(Beat fades out)
