Verse 1 (0:20-1:05)
De wereld is een amfiteatrale arena van bedrog,
Waar de massa blindelings buigt voor het juk en het zog.
Geopolitieke narcisten dicteren het narratief,
Terwijl de burger degradeert tot een lijdzaam collectief.
Zie de segmentatie van de lagere sociale klassen,
Gevoed door algoritmes die onze angsten overklassen.
We zijn pionnen in een schaakspel van machiavellistische aard,
Waar een mensenleven minder dan een digitale munt is waard.
De soevereiniteit is een fantoom, een schimmig restant,
In een tijdperk van technocratie en een brandende rand.
Refrein (1:05-1:25)
Verdeel en heers, de formule is geraffineerd,
Terwijl de eenheid van de straat systematisch wordt geërodeerd.
Van geloof tot pigment, elk verschil is een munitie,
In de oorlog om de geest, de ultieme inquisitie.
Verse 2 (1:25-2:10)
Kijk hoe ze de etnische breuklijnen vakkundig exploiteren,
Om de woede van de bron naar de buurman te kanaliseren.
De moslim tegen de atheïst, zwart tegenover wit,
Een gefabriceerd conflict waar de ware vijand niet bij zit.
Het is identiteitspolitiek als een vorm van hypnose,
Een toxisch brouwsel, een maatschappelijke psychose.
We vechten om de kleur van een vlag of een godheid,
Terwijl we collectief verdrinken in een zee van onwetendheid.
De hegemonie lacht terwijl wij elkaars keel dichtknijpen,
Onmachtig om de ware structuur van de macht te begrijpen.
Bridge (2:10-2:30)
(Beat valt stil, alleen een ijzingwekkende synth-toon)
Het is geen toeval, het is een blauwdruk van controle.
De verdeeldheid is de lijm van hun troon.
Onze haat is hun kapitaal.
Verse 3 (2:30-3:00)
Breek uit de echokamers van je eigen gelijk,
Zie de architectuur van dit corrupte koninkrijk.
De inflatie vreet je dromen, de surveillance je privacy,
Maar je focust op de splinter bij de ander, wat een ironie.
Tijd voor een paradigmaverschuiving, een breuk met het systeem,
Voordat de totale apathie ons transformeert tot een fantoom.
Sloop de muren van religie, ras en verzonnen grens,
Herken de enige ware vijand: degene die de macht begrenst.
Outro (3:00-3:15)
(Beat zwelt nog één keer maximaal aan, daarna abrupt stilte)
De revolutie begint bij het doorzien van de leugen.
Eén front. Eén vuist.
Verdeel en heers eindigt hier.
Zal ik een donkere, filmische beat voor je omschrijven die hieronder past, of wil je dat ik een bijpassende albumcover genereer?
TheBigB
