volledig gezongen versie van “Van Oost naar Zuid (Dit is mijn Leven)”:
🎵 Van Oost naar Zuid (Dit is mijn Leven)
(Zangversie – voor melodie, piano, zangstem)
Verse 1
Dit is mijn leven… het loopt niet altijd recht
Ik ben geboren in Oost, en nu woon ik op Zuid
Ze zeggen: “Kijk, hij lacht, hij is vast echt gelukkig”
Maar vanbinnen voel ik pijn… en dat blijft altijd luid
Ze zien mijn glimlach, maar ze voelen niet mijn strijd
Ik kreeg geen liefde, kreeg geen warmte of tijd
Joyce en de rest, ze lieten mij alleen
Maar ik sta hier nog steeds… ik ben niet gebroken, nee
Verse 2
Ik was nog klein, in het ziekenhuis geboren
Mama was daar, papa was allang verloren
Hij koos een vrouw, hij koos een leven zonder mij
Geen brief, geen knuffel, geen stukje van zijn tijd
Ik speelde buiten, met Sean aan mijn zij
Soms hadden we ruzie, soms waren we vrij
Ik sloeg hem per ongeluk, en mama zei zacht:
“Praat het uit, jongen, hou het niet in de nacht”
Verse 3
Op school deed ik stoer, maar m’n hart zat op slot
Ze riepen lelijke dingen… dat deed echt kapot
Ik had een hond, Ninja – hij was mijn thuis
Maar ik moest hem achterlaten… en dat deed zo veel ruis
Mijn neef werd ziek, en ik zag hem niet meer
Kanker nam hem, ik verloor hem keer op keer
Maar nu is er Rocky, hij is er voor mij
En als ik met hem ben… voel ik me even vrij
Refrein
Dit is mijn leven, het is rauw maar het is echt
Van Oost naar Zuid… op m’n eigen, kromme weg
Ik draag m’n verleden, maar ik laat het niet lijden
Want ik zing m’n verhaal, ik blijf niet meer zwijgen
Verse 4
Ik begon te vloggen, om mezelf te laten zien
Iedereen dacht: “Hij is blij, hij is misschien…”
Maar wat niemand wist, is hoe het echt voelde
Dat elke lach die ik gaf, stil verdriet bedoelde
Joyce gaf me niks, geen liefde, geen plek
En papa kreeg een dochter… maar ik voelde me weg
Tot hij in 2020 ineens zei: “Het spijt me…”
Voor het eerst… keek hij naar mij
Bridge
Ik ben Surinaams – dat stroomt in m’n bloed
Maar ik werd vaak beoordeeld, alsof ik niks goed doe
Ik ben geen clown, geen schaduw of grap
Ik ben die jongen uit Oost… en ik kom elke dag stap voor stap
Verse 5
Nu ben ik op Zuid, maar Oost is in mijn hart
Capelle dichtbij… daar begon mijn start
Dank je wel aan iedereen die me draagt
Aan mama, oma, Gil, en wie in m’n hart bestaat
Aan m’n 2 zusjes, m’n broertje – jullie zijn mijn licht
Ik draag jullie in alles, ik vergeet jullie niet
En aan m’n neef Kjelton – ik mis je nog steeds
Maar ik zing nu voor jou… en ik weet, jij leeft in deze reeks
Finale refrein
Dit is mijn leven, ik zing het nu luid
Van donker naar licht, van Oost naar Zuid
Ik draag m’n verleden, maar ik leef voor vandaag
En wie ik ben – dat is wat ik draag
En zeg niet je ben altijd blij want ik ben boos ik ben boos ps love
