[Verse 1 –]
Yarım kalan bir hikâyeydik, bitti.
Ellerimiz hiç geleceğe uzanmadı.
Şehirler değil, gerçekler ayırdı bizi,
İki hayatın arasında kaybolduk.
Mazide kaldı adı konmamış olan.
[Verse 2]
Evli bir hayatın sınırlarında durduk,
Tehditler, korkular, suskun vedalar…
Ben gitmek zorunda kaldım bu şehirden,
Sen kaldın seçtiğin hayatta,
Ben kendimle.
[Chorus]
Ben seni artık sevmiyorum belki,
Ama inkâr da etmiyorum yaşananı.
Bazı duygular biter,
Sadece izi kalır
İnsanın içinde.
[Verse 3]
Hayatında eşin var, bir de çocuğun,
Başka bir yolun yoktu, biliyorum.
Ben geriye dönüp bakmıyorum artık,
Sadece olanı olduğu gibi
Bırakıyorum.
[Bridge – Sert]
Bu hikâyede kimse masum değildi,
Doğru diye bir şey yoktu.
Sevgi yetmedi bazen,
Gerçekler ağır bastı
Ve kapandı bu defter.
[Final Chorus]
Bu bir aşk şarkısı değil artık,
Bir kapanış cümlesi.
Yanlış zamanda yaşandı,
Doğru ya da yanlış değil…
Sadece geçmişti.