Koptu kıyamet

Ne siren sesi duydular

Ne uyarı

Uykuda yakaladı karanlık

Ansızın

Duvarsız

Kimisi çığlıklarla uyandı

Kimisi gözünü kapattı

Bir daha da açmadı

Koptu kıyamet

Yıktı tam on bir ili

Bir gecede yerle bir hayaller

Evler

Gömüldüler

Sanki diri diri

İsimsiz odalarda beklerken biri birini

Kimine ulaştı yardım eli

Titrek

Toz içinde

Bir battaniye

Bir yudum su

Bir isim sesinde

Kimi günlerce bekledi

Taşla konuşur gibi

Tavan saydı

Nefes saydı

Sustu içindeki “n’eden ben?” gibi

Koptu kıyamet

Yıktı tam on bir ili

Bir gecede yerle bir hayaller

Evler

Gömüldüler

Sanki diri diri

İsimsiz odalarda beklerken biri birini

Bir telefon çaldı

Açılmadı

Bir fotoğraf kaldı

Taşın altında

Takvimler aynı günü saydı

Biz o geceyi

Onlar sabahı bulamadı

Koptu kıyamet

Yıktı tam on bir ili

Bir gecede yarım kaldı çocuklar

Gömüldüler

Sanki diri diri

Biz saydık isimleri

Duysun diye biri birini