ZEHIR TÜRKÜ

Zehir haktır gıybet dolu ağıza

Doldurur söyler Tıkanmaz boğaza

Dayanmak güç oldu kup kuru ayaza

Damlası Kurumuş Göllere Döndüm

Akıllı Deli Oldu Deliler Âlim

Fesat Kurnazım Der Kurnazı Zâlim

Tilkisi Kral olmuş Köpeği Hâkim

Kalemi Kırılmış Mahkuma döndüm

Kırılmış kanadı Şahinim zanneder

ininden çıkamaz Aslanı Gözetler

Takliti çok sever özünden vazgeçer

Hayretim çoğaldı ummana döndüm

Ne kara gözüm ne kara kaşım

Hatrımın kıymeti yok maksadı Başım

Feryadım boşuna,kaldı bir tas Aşım

Hezeni yıkılmış damlara döndüm

Bin Sözüm var Söylesem ne âlâ

Bilirmi acep Duyarmı Hüda

Divane dolaştım Yetmedi Dünya

izini kaybetmis çobana döndüm

Ruhuna işlemiş bir adı Fesatçı

Harama doymamış bir âdi "Mezatçı

Kardeşi kardeşe düşüren Hasetçi

Yusufu'n kaybetmiş Yâkuba döndüm