Αγάπη που δεν ειπώθηκε

Στης σιωπής το βλέμμα μένω,

να σε ψάχνω στα μισά,

σ’ όνειρα που δεν τελειώνουν

κι όμως λείπεις μακριά.

Ένα χάδι που δεν δόθηκε,

μια στιγμή που δεν ειπώθηκε,

κι όμως ζει μες στο κορμί μου,

σαν ανάσα που δεν κόπηκε.

Αγάπη μου που δεν ειπώθηκες ποτέ,

μα φώτισες το πιο σκοτεινό μου «ναι».

Σε κουβαλώ χωρίς φωνή,

σε κάθε νύχτα, σε κάθε αυγή.

Δεν ζητώ να σε κρατήσω,

ούτε πίσω να γυρνάς,

μόνο θέλω να θυμάσαι

πως για λίγο μ’ αγαπάς.

Αγάπη μου που δεν ειπώθηκες ποτέ,

μα φώτισες το πιο σκοτεινό μου «ναι».

Αν ήσουν όνειρο, μην ξυπνάς,

μείνε εκεί και ας με πονάς.