เหงาในห้องที่ว่างเปล่า

นั่งคนเดียวอยู่ดี ๆ ฉันก็เหงา

มองไปรอบกาย ในห้องที่ว่างเปล่า

ดูช่างอ้างว้าง รู้สึกโดดเดี่ยวเหลือเกิน

เวลามีรักก็แค่ไม่นาน พอถึงเวลาก็แยกทาง

ฉันอยู่คนเดียวในห้องนี้มานานแล้ว

แต่ทำไมวันนี้ในห้องเดิม ฉันกลับเหงาเหลือเกิน

ฉันยังหาไม่เจอ คนที่พร้อมจะรักและเข้าใจ

ผิดพลาดก็พร้อมให้อภัย

อยู่ประคองหัวใจกัน ไม่ว่าวันใด

วันที่ฉันล้มลง หรือลุกสู้อีกครั้ง

ไม่ว่าวันเวลาใด เธอคนนั้นจะอยู่ข้างฉัน

ใจหายเหลือเกิน เหงาในห้องที่ว่างเปล่า

คิดแล้วมันก็เศร้า

มีเพียงเสียงอากาศ ที่กำลังลอยผ่าน

และเสียงหัวใจที่เต้นแผ่วเบา

อยู่กับฉันภายในห้องแบบเหงาเหงา

มีเพียงแค่นั้นที่พร้อมรับฟังฉัน อย่างเข้าใจ

เหงาเหลือเกิน… ความเหงา… ในห้องที่ว่างเปล่า

ทำร้ายฉัน… ทำไม