Untitled

🎵 „2:17”

Znowu ta godzina…

Wszyscy śpią… tylko nie ja.

2:17, patrzę w sufit

Cień na ścianie tańczy jak duchy

Telefon świeci mi w oczy

Ale nie daje odpowiedzi

Miasto zasnęło spokojnie

Ulice puste jak głowa po kłótni

Tylko ja z milionem myśli

Krążą szybciej niż sny

Mówią „będzie dobrze, zobaczysz”

Łatwo mówić z drugiej strony

Kiedy nie czujesz tej ciszy

Co rozsadza cztery ściany

Czasem czuję się jak widmo

Niby jestem, a mnie nie ma

Uśmiech w dzień — nocą pęka

I znów wracam do zera

W głowie dialog bez końca

Serce mówi — „idź”, strach — „zostań”

Każdy wybór coś kosztuje

A ja liczę to po nocach

Miasto śpi, ja rozkminiam

Cisza krzyczy, ja nie znikam

Milion pytań w mojej głowie

Czy to jutro coś mi powie?

Patrzę w sufit, liczę chwile

Czy to minie? Czy to minie?

Gdy świat gaśnie, ja się budzę

I uczę się żyć z tym uczuciem

Za dużo myślę — wiem

Za mało mówię — też

Czasem duszę coś w sobie

Żeby nie wyjść na słabszego, wiesz

Ludzie przychodzą i znikają

Jak powiadomienia w tle

Obiecują, że zostaną

A zostaje pusty ekran i „seen”

Zastanawiam się kim będę

Za rok, za pięć, za chwilę

Czy będę śmiał się z tych momentów

Czy będę dalej w tyle?

Czy to tylko etap drogi

Czy coś ze mną jest nie tak?

Czy dorosłość to udawanie

Że ogarniasz cały świat?

W głowie dialog bez końca

Serce mówi — „walcz”, strach — „odpuść”

Każdy błąd mnie czegoś uczy

Choć czasem boli jak upadek w pustkę

Miasto śpi, ja rozkminiam

Cisza krzyczy, ja nie znikam

Milion pytań w mojej głowie

Czy to jutro coś mi powie?

Patrzę w sufit, liczę chwile

Czy to minie? Czy to minie?

Gdy świat gaśnie, ja się budzę

I uczę się żyć z tym uczuciem

Może to właśnie te noce

Budują we mnie siłę

Może te wszystkie rozkminy

Prowadzą gdzieś, gdzie jeszcze nie byłem

Może odpowiedź nie przyjdzie

Od razu, dziś ani tu

Może trzeba przeżyć ciszę

Żeby w końcu usłyszeć swój ruch

Miasto śpi, ja rozkminiam

Już się ciszy nie unikam

Milion myśli, ale stoję

Bo wiem, że jutro jest moje

Patrzę w sufit — już spokojniej

Każda noc mnie robi mocniej

Gdy świat gaśnie, ja się budzę

I zaczynam wierzyć w siebie naprawdę