تو برای من همه‌چیز بودی

[Verse 1]
گفتی می‌مونم تا آخر
من ساده، باورم شد
یه شهر رو گذاشتم پشت سرم
تا تو دنیای کوچیک تو جا شم
تو خندیدی، من دلم لرزید
اسمم رو صدا زدی، گم شدم
گفتی "بی‌من نفس نکش"
حالا بی‌تو نفس می‌کشم و می‌میرم
[Chorus]
تو برای من همه‌چیز بودی
برای تو یه فصل کوتاه و رد شدنی
یه عکس تار توی گوشی
یه خاطره که یادت هم نموند ازش
من برای تو جنگیدم با خودم
تو برای من دردی شدی موندنی
کسی که گفت "پشتتم تا همیشه"
پشتمو خالی کرد، رفت که راحت بشه
[Verse 2]
هرچی قول، هرچی قسم
جا مونده روی چت‌هامون
یه خیابون، یه نیمکت خیس
می‌دونه ما چی سر هم آوردیم
لباسی که برات خریدم
هنوز تگش رو هم نگرفتم
تو رفتی، من موندم و یه کمد
پرِ چیزایی که هیچ‌وقت نپوشیدی
[Chorus]
تو برای من همه‌چیز بودی
برای تو یه فصل کوتاه و رد شدنی
یه عکس تار توی گوشی
یه خاطره که یادت هم نموند ازش
من برای تو جنگیدم با خودم
تو برای من دردی شدی موندنی
کسی که گفت "پشتتم تا همیشه"
پشتمو خالی کرد، رفت که راحت بشه
[Bridge]
می‌گن "می‌گذره، صبر کن"
ولی کی از این جای خالی می‌گذره؟
هرکی اومد، شبیه تو نشد
هر دل جدیدی، رو زخمت می‌خوره
[Chorus]
تو برای من همه‌چیز بودی
برای تو یه داستانِ زود فراموش‌شدنی
من هنوز سرِ اون "دوستت دارم"
تو یه دنیا جلوتر، با یکی دیگه خوشی
من برای تو جنگیدم با خودم
تو برای من دردی شدی موندنی
اگه یه روز از خودت پرسیدی من چی شدم
بگو: یه آدم، که بعدِ من، دیگه آدم نشد

Sparse piano ballad with intimate male vocals, close-mic’d and breathy. Verse starts almost spoken, barely-there chords and soft reverb. Chorus swells with layered harmonies and distant string pads, then pulls back to fragile, exposed vocals on the last line. Gentle rise by the bridge, subtle reverse effects and a low sub-drum heartbeat in the final chorus.