Untitled

Seko: Sokak lambaları vızıldıyor, beton uğultusu,

Koştuğumuz sırlardan daha derin çukurlar.

Yıpranmış ipliklerle birbirine dikilmiş rüyalar,

Karnımda açlık var ama ruhum tok.

Kirli sokaklar bir vaiz ilahisi gibi yankılanıyor,

Işığın loş kaldığı oluklardan vaazlar.

Görünmeyen bir cennete uzanan çelik kirişler,

Betondan yapılmış bir orman, ama ben yeşilin peşindeyim.

Beton ormanı, entrikaların krallığı,

Parçalanmış hayallerden tahtımı inşa ediyorum.

Kaldırımdaki her çatlak bir hikaye anlatıyor,

Hayatta kalma şehrinde, biz galip geliyoruz.

Seko Kartondan kaleler, taçsız bir kral,

Zirvedeyken bile, aşağı çekildiğini hissediyorsun.

Duvarlardaki grafiti bazılarını siliyorlar,

Ama mesaj, yerin kalbinde yazılı kalıyor.