Brachiosaurus (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

I scáth an chanúin, áit a sreabhann na haibhneacha go réidh,

Dá mbuailfeá le fathach cineálta a thabharfadh chuig an áit a bhfásann na rudaí fiáine thú,

Le mo cheann ardaithe, ag síneadh amach don solas,

Gheobhaidh tú d'áit i gcroílár an nádúir.

Le do chroí ársa tugann tú ar mo ghlúine mé,

is macalla bualadh croí thú i gceol atá dearmadta le fada.

A Brachiosáras, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Le gach céim mothaím an talamh ag crith,

Simfónie de bhuillí croí ársa,

Scríofa i sraitheanna cloiche,

Damhsa aislingí ársa trí ghaineamh an ama, Ceol na n-aoiseanna nach féidir linn cur ina choinne!

Is droichead chuig na réaltaí thuas é do mhuineál,

Faoi do shúil ghéar mothaím sábháilte agus sa bhaile faoi dheireadh.

A Brachiosáras, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche,

insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Brachiosáras, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Brachiosáras, le chéile sroicheann muid an spéir.