Stegosaurus (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

Sheas Steagasár le cófra ardaithe agus neart crainn,

Le dealga géara snáthaide, ní bhíonn sé ina aonar riamh,

Weigand na cinniúint san áit a mbaineann sé.

Le céadta bliain anuas tá sé tar éis dúshlán a thabhairt,

stoirmeacha a sheasamh, seasmhach agus cróga.

A Steagasár, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

An talamh ársa faoina gcosa,

macallaí de stair na fiáine agus na saor,

stair na marthanais, na neart,

ag tóraíocht ghathanna na gréine, fiáin agus gan chúram.

Éist le glaoch an fhiáin chomh soiléir,

I ngach croí stiúrann sé misneach.

A Steagasár, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Steagasár, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

Steagasár, le chéile marcaíochtimid.