Jaekelopterus (Latin Version)

Temporibus antiquis, cum gigantes vagarentur,

Ubi oceanus nobis arcana susurrat,

omnis pulsus scintillationem inferni ardentis celat,

filis antiquorum mysteriorum contextam.

In profundo ubi lux solis deficit,

Membris armatae per aquas movetur,

Unguibus velut tonitrui per caeruleum secantibus,

Lunaspidem et Gemuendinam laete in leni aestus fluctuatione comedis.

In fluminibus aetatum attractionem tuam sentimus,

Saltationem praehistoricam, tenebrosam et pulchram.

Jaekelopterus, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Cum aqua vocat cantu Sirenum,

Per ruinas oblivionum dierum laberis,

In argentea luna melodia tua resonat,

Omnis nota fluxu et refluxu quinquilata.

Et cum oculos claudo, te labentem videre possum,

umbram aetatis praeteritae in aestibus Oceani Rheii.

Jaekelopterus, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Sub astris, dum nox explicatur,

Fabulae fortitudinis eius amanter narrantur,

A susurris veterum ad fabulas traditionales........

Jaekelopterus, alte ascende,

Corde tonitruante et animo volandi,

In adversis non flectemur,

una vincemus, ad finem stamus.

Itaque capitibus erectis incedimus,

Jaekeloptere, nos rhythmo tuo praehistorico delectas!