Jaekelopterus (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

An áit a gcogarnaíonn an aigéan rúin linn,

Ceileann gach buille croí splanc ifreann lasrach,

Fite le snáitheanna rúndiamhra ársa.

Sna doimhneachtaí ina n-imíonn solas na gréine,

Le géaga armúrtha bogann sé trí na huiscí,

Le crúba cosúil le toirneach ag gearradh tríd an ngorm,

Itheann tú Lunaspis agus Gemuendina go lúcháireach i luascadh mín na taoide.

I sruthanna na n-aoiseanna braithimid do tharraingt,

Damhsa réamhstairiúil, corraitheach agus álainn.

A Jaekelopterus, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Nuair a ghlaonn an t-uisce le hamhrán na siréine,

Sleamhnaíonn tú trí fhothracha laethanta dearmadta,

I solas airgid na gealaí cloistear do cheol,

Gach nóta á cheiliúradh ag trá agus sreabhadh.

Agus nuair a dhúnann mé mo shúile, feicim thú ag sleamhnú ar shiúl,

Scáth ré atá imithe i dtaoide Aigéan Rheian.

A Jaekelopterus, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A Jaekelopterus, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

A Jaekelopterus, cuireann tú áthas orainn le do rithim réamhstairiúil!