Waarom Zo Hard

Hmmm, Hmmm, hmm,

**Waarom Zo Hard?**

Hé, heb je het gewicht gevoeld dat we dragen,

Op deze mooie planeet, zo helder, maar zo moe?

Met de zon die straalt en de sterren daarboven,

Waarom vinden we het zo moeilijk om een beetje liefde te delen?

Kijk om je heen, het is een canvas, geschilderd met gratie,

Bergen en oceanen, de levendige omarming van het leven.

Toch is er in de schaduw spanning en strijd,

Waarom zijn we hard als we allemaal proberen te leven?

Is het angst die ons verdeelt, een muur zo hoog,

Een angst voor verbinding, die ons laat ontkennen?

We zijn allemaal op zoek naar betekenis, naar vreugde en naar vrede,

Maar in het lawaai van de wereld verminderen die gevoelens.

Wat is er gebeurd met lachen, met vriendelijkheid, met spel?

Waarom voelt het alsof we onze weg zijn kwijtgeraakt?

In de race om goedkeuring, voor dingen die we kunnen bezitten,

Vergeten we het belang van alleen zijn.

Geluk lijkt vluchtig, als een fluistering in de wind,

Verstrikt in de chaos, vergeten we waar we zijn geweest.

Het betekent dat we allemaal menselijk zijn, imperfect en echt,

Deze reis navigeren, proberen te genezen.

Laten we een moment nemen om in elkaars ogen te kijken,

Om verder te zien dan woede, naar de waarheid die ligt.

In deze mooie wereld, laten we kiezen om vriendelijk te zijn,

Want samen bloeien we, laten we de hardheid achter ons.

Laten we onze verbindingen omarmen, laat medeleven ontbranden,

In de warmte van onze harten, kunnen we het licht vinden.

Want het leven is te kort om het verdriet vast te houden,

Laten we elkaar koesteren, laat liefde onze winst zijn.