Praca z cieniem

Odwracasz wzrok?

Nie szkodzi. On i tak tam stoi.

Stoisz przed lustrem, poprawiasz ten idealny uśmiech

Myślisz, że jak zamkniesz oczy, to on nagle uschnie?

To, co upychasz w piwnicy, te wszystkie brudne myśli

Wracają w nocy, gdy boisz się, że ci się przyśni

Twój własny cień, ten pasażer na gapę w twojej głowie

Co zrobisz, gdy przejmie stery i prawdę o tobie opowie?

Udajesz, że jesteś z pluszu, że nie masz w sobie zła

A on tam rośnie w siłę, czeka na finał i na dnie trwa

Ignorujesz go latami, pudrujesz swoje skazy

Myślisz, że to zniknie, jak wymażesz obrazy?

Błąd, mordo. To nie działa w ten sposób

Im bardziej go depczesz, tym więcej narobi ci osób... wrogów.

Nie ignoruj cienia, bo cię kiedyś, bracie, pożre

Gdy myślisz, że panujesz nad wszystkim tak dobrze

On wyjdzie z ukrycia w najmniej odpowiedniej chwili

I spali te mosty, co żeście je budowali, mili

Podaj mu rękę, zaakceptuj ten mrok

Dopiero wtedy zrobisz prawdziwy krok.

Widziałem takich, co byli bilsi niż śnieg na stoku

A potem pękali nagle, gdzieś w bramie, w amoku

Bo cień tłamszony latami wybucha jak granat

Niszczy rodzinę, karierę, zostawia tylko dramat

To te żądze, zazdrość, gniew i chora ambicja

Myślisz, że ich nie masz? To kiepska definicja

Człowieczeństwa. Jesteś kompletny, gdy masz dwie strony

Jasną dla świata i ciemną, gdzie jesteś, kurwa, szalony

Ale sztuka w tym, by znać bestię po imieniu

Trzymać ją na smyczy, a nie w zapomnieniu

Bo gdy udajesz, że jej nie ma, ona przejmuje dom

I wtedy ty jesteś gościem, a panem jest on.

Nie ignoruj cienia, bo cię kiedyś, bracie, pożre

Gdy myślisz, że panujesz nad wszystkim tak dobrze

On wyjdzie z ukrycia w najmniej odpowiedniej chwili

I spali te mosty, co żeście je budowali, mili

Podaj mu rękę, zaakceptuj ten mrok

Dopiero wtedy zrobisz prawdziwy krok.

Więc zgaś światło, usiądź sam ze sobą przy stole

Zapytaj tego drugiego: "No dobra, co cię, kurwa, kole?"

Może to duma? Może strach, że jesteś słaby?

Wyciągnij to na wierzch, zamiast szukać zabawy

W ucieczce, w wódzie, w kłamstwach i w pozerce

Dopiero praca z cieniem leczy ci serce

To nie jest coaching z Instagrama, to brudna robota

Grzebanie w syfie, aż zejdzie z ciebie pozłota

Ale gdy wstaniesz i otrzepiesz się z tego kurzu

Będziesz stał twardo, nawet w największym burzu

Bo wiesz kim jesteś. Całym sobą, a nie półproduktem

Życie bez cienia jest tylko żałosnym duktem.

Scal się.

Nie bój się ciemności.

To też ty.