I. Kalp Ağrısı ve Yalnızlık
Geceler dert ortağım, gözlerimde fener yok.
Yine düştü yere kalbim, tutacak bir el yok.
Her köşe başında bir sigara yaktım,
Sana adanmış ömrü, bir hiçe sattım.
Ruhumda enkaz var, dilimde sızan zehir,
Bıraktığın boşlukta eriyor şehir.
Bak yine mi hüzün? Bu kader mi dizim?
Gözlerimde biriktirdiğim son damla göz yaşı sizin.
Bıraktığın izler, derin bir yara oldu,
Hayallerim soğuk bir kışla dolu oldu.
II. İhanet ve İsyan
Dost dediğim arkamdan vurdu, sanki bir yılan,
Oysa sırtımda taşıdım, yıllarca sanki bir cihan.
Güvendiğim dağlara kar yağdı, dindi mi nefes?
Şimdi her yer sessiz, duyulmuyor hiç bir ses.
Maskeler düştü, suratlar yalan doldu,
O temiz kalbim simsiyah bir hara oldu.
Kan revan içinde bak, her yanım çizik,
Bu oyunu kaybettim, kabul ettim yazdığın ezik.
Ecelim gelmiş olsa, inan durmam bir an,
Çünkü her gece aynı derdime derman arayan.
III. Çaresizlik ve Gece
Yine çöktü gece, yine keder bastı,
Bu karanlık dehlizde hayatımız sattı.
Gökyüzü ağlıyor, yağmurla birlikte inceden,
Benim derdim daha büyük, bitmiyor ki geceden.
Telefonun ışığı kapalı, ses yok sana dair,
Benimse tüm şiirim bu boş sayfalara sığmayan şiir.
Bitmiyor bu çile, ağlıyor gönlüm usulca,
Eskisi gibi değil artık, hayat bir yokuş kuyusunda.Dünüm yara bere, bugünüm hep kör kuyu,
Bu yıkık şehirde kim bilir ki huzuru?
Her köşe bir yalan, her söz bir sahte ateş,
Tüm hayallerimi bir anda yaktın, nankör kalleş.
Ciğerim yanar dumanla, gözümden akar zehir,
Bu dünya bana dar geldi, bana yazılan bu nehir.
Geriye dönüş yok, köprüleri çoktan attım,
Ben kendi kalbimi bile kendime çoktan sattım.
Kafamda bir ses, git diyor, git bu diyardan,
Çünkü burası sana mezardan bile daha dar bir an.
II. Pişmanlık ve Geriye Kalan
Bak yine sabah oldu, ama güneş yok yüzümde,
Çünkü senin bıraktığın o soğuk iz gözümde.
Elimde bir bardak, içimde bin dert yüzer,
Bu hayat bana acımaz, beni yerin dibine ezer.
Geçmişim bir hayalet, her köşede beni bekler,
Oysa ben sadece bir nefeslik huzur bekler.
Saatler durdu, zaman akmaz oldu sanki o günden,
Ben o kırık kalbi taşıyorum, senin benden aldığından.
Şimdi sadece sessizlik, çünkü bütün sözler bitti,
Bu bitmeyen kabusta benim tüm umudum yitti.
III. Son Çağrı
Arabesk damar bu, gözyaşıyla yazılan şiir,
Tek tesellim sokaklar, tek arkadaşım bu zehir.
Unutulmak zor değil, asıl unutmak istememek zor,
Kalbim bir kömür gibi, içi kor dışarısı buz kor.
Son bir nefes daha çekerim, sana inat gülümserim,
Çünkü bu zalim hayata karşı ben hep ayakta dirilirim.
Duvarlara yazdım adını, kanayan bir yara gibi,
Bu şarkı bitsin istiyorum, çünkü tükendi artık her şeyin tadı.
