[Intro] (Grand Piano intro followed by soft brushed drums and upright bass) (Sound of wind chimes) [Spoken Word] (Whispering, Deep voice) ศรี.... สกุล... ศรี... สกุล... พร่ำเพ้อ... กับจันทรา... แม่นางโฉมงาม... นางไหนกัน... [Verse 1] (Soft singing, Melancholic) ความรักเจ้าเอย ความรัก ไยมักชอบตลก กับหัวใจ ยามไร้รัก สดชื่นอุรา ยามเมื่อรัก พัดพาเข้ามา กลับพาทุกข์มาให้ใจ... แสนสุดชอกช้ำ ทุกข์ระทม... อุรา [Bridge] (Building up slowly) เหตุใด นานนมแต่นมนาน โบราณว่าไว้ ให้หมายมัน ว่า รัก รัก รัก... ทำให้ตัวเราแสนสุข สุดหาใดใด มาเปรียบปาน เกิน... จินตนา [Chorus] (Full Band Explosion, Lush Strings, Powerful Vocals) รักเอ๋ยรัก... ทำอย่างไร ถึงได้รัก ดั่งใจหวังมั่น อย่าให้ถึงขั้น... ข้านี้ต้องออกตามหา ทุกทิศทั่วหล้า ฟากฟ้าท้องนภา ช่วยพาเธอมา... หาฉัน จะยากรัก... ก็มิหวั่น รักมั่นครองคู่เคียงกัน... เป็นศรีสกุล [Chorus 2] (Peak Emotion, Soaring High Notes) คุณแม่นางโฉมงาม คู่บุญ... นางนั้นอยู่แห่งหนใด ตั้งแต่ยามสุริยาไร้แสง... ถึงยามแสงจันทรา มิอาจแข่งกับแสงสุริยน... เวียนมา จะใกล้ไกล สุดใต้หล้า ตัวข้าจะฝ่าพงไพร จนได้ครองรักมั่น นิจนิรันดร์... อนันต์ มิอาจคลาดกัน แม้คืนวัน... เปลี่ยนแปรผัน [Interlude] (Saxophone solo trading phrases with Violin section, Romantic and Grand) [Outro] (Slowing down significantly) มิอาจคลาดกัน... แม้คืนวัน... เปลี่ยนแปรผัน... อยู่คู่เคียงกัน ตราบนานเท่านาน... ตลอดกาล เป็นศรี... สกุล... ของฉัน... (Ending on a long, sustained Major 7th chord)