[Intro]
(Grand Piano intro followed by soft brushed drums and upright bass)
(Sound of wind chimes)
[Spoken Word]
(Whispering, Deep voice)
ศรี.... สกุล...
ศรี... สกุล...
พร่ำเพ้อ... กับจันทรา...
แม่นางโฉมงาม... นางไหนกัน...
[Verse 1]
(Soft singing, Melancholic)
ความรักเจ้าเอย ความรัก
ไยมักชอบตลก กับหัวใจ
ยามไร้รัก สดชื่นอุรา
ยามเมื่อรัก พัดพาเข้ามา
กลับพาทุกข์มาให้ใจ... แสนสุดชอกช้ำ
ทุกข์ระทม... อุรา
[Bridge]
(Building up slowly)
เหตุใด นานนมแต่นมนาน
โบราณว่าไว้ ให้หมายมัน
ว่า รัก รัก รัก... ทำให้ตัวเราแสนสุข
สุดหาใดใด มาเปรียบปาน
เกิน... จินตนา
[Chorus]
(Full Band Explosion, Lush Strings, Powerful Vocals)
รักเอ๋ยรัก... ทำอย่างไร ถึงได้รัก ดั่งใจหวังมั่น
อย่าให้ถึงขั้น... ข้านี้ต้องออกตามหา ทุกทิศทั่วหล้า
ฟากฟ้าท้องนภา ช่วยพาเธอมา... หาฉัน
จะยากรัก... ก็มิหวั่น
รักมั่นครองคู่เคียงกัน... เป็นศรีสกุล
[Chorus 2]
(Peak Emotion, Soaring High Notes)
คุณแม่นางโฉมงาม คู่บุญ... นางนั้นอยู่แห่งหนใด
ตั้งแต่ยามสุริยาไร้แสง...
ถึงยามแสงจันทรา มิอาจแข่งกับแสงสุริยน... เวียนมา
จะใกล้ไกล สุดใต้หล้า ตัวข้าจะฝ่าพงไพร
จนได้ครองรักมั่น นิจนิรันดร์... อนันต์
มิอาจคลาดกัน แม้คืนวัน... เปลี่ยนแปรผัน
[Interlude]
(Saxophone solo trading phrases with Violin section, Romantic and Grand)
[Outro]
(Slowing down significantly)
มิอาจคลาดกัน... แม้คืนวัน... เปลี่ยนแปรผัน...
อยู่คู่เคียงกัน ตราบนานเท่านาน... ตลอดกาล
เป็นศรี... สกุล... ของฉัน...
(Ending on a long, sustained Major 7th chord)