Biz

Biz iki çizgi iki insan iki başka hayattık.

Hep ikiydik, hiç bir, hiç tam olmadık.

Aynı defterde yazıldık ama satırlar ayrıydı,

Yana yana durduk da masalımız uzaktı.

Gölgen gölgeme değdi, elin elime ermedi,

Gece aynı geceydi de sabahımız birleşmedi.

Tamamlanmak isterken eksildik her adımda,

İki yarım kalptik, bir bütün etmedik asla.

​

Şimdi teğet geçen iki çizgi misali,

Ne kavuşabildik ne de unutabildik hali.

Hiç bir olamadık, hep iki kaldık biz,

Yarım kalan bir cümlede silinmeyen bir iz.

Aynı gökyüzünde iki ayrı yıldız,

Bir arada bile tek başımıza, yalnız...

​

Adımlarımız aynı yola düşse de yönümüz başkaydı,

Aramızdaki mesafe bir adım, ama bir ömür kadardı.

Sen kendi rüzgarında estin, ben kendi fırtınamda,

Kırıldık birden fazla, aynı kırgınlığın ortasında.

Ne sen geri dönebildin ne ben sana varabildim,

Bir hikayenin sonunu bile bile başa sardım.

Aynı masada oturduk, iki yabancı gibi,

Biz hiç biz olamadık, kaybettik bu sevgiyi.

​

Şimdi teğet geçen iki çizgi misali,

Ne kavuşabildik ne de unutabildik hali.

Hiç bir olamadık, hep iki kaldık biz,

Yarım kalan bir cümlede silinmeyen bir iz.

Aynı gökyüzünde iki ayrı yıldız,

Bir arada bile tek başımıza, yalnız...