KOMİK BİR AŞK MESELESİ

Sabah kalktım saçlar ters, rüzgârla kavgalı,

Aynaya baktım gülümsedim: “Bu kız yine havalı.”

Sokağa çıktım, simit aldım, martı bile tanıdı beni,

Bir çocuk bağırdı uzaktan: “Abla yine kaymış zilin biri!”

Aşk mı geldi üstüme, yoksa ben mi çarptım ona?

Kalbim çalıyor ritmi, akordeon sanki sokaklarda.

Yürürken bile gülüyorum, vallahi elimde değil,

Biri görse sanır ki film çekiyoruz gizli gizli.

Bankın üstüne oturdum, rüzgâr uçurdu defterimi,

Arkasından koştum ama ayakkabı kovaladı sanki beni.

Tam pes ediyordum ki sen çıktın karşıma birden,

“Düşeceksin dikkat et” dedin… düşmedim ama düştüm içimden.

Aşk mı geldi üstüme, yoksa ben mi çarptım ona?

Kalbim çalıyor ritmi, akordeon sanki sokaklarda.

Yürürken bile gülüyorum, vallahi elimde değil,

Biri görse sanır ki film çekiyoruz gizli gizli.

Metro kapısı kapandı tam adım atacakken,

Ben koşmaya başladım, sen de güldün arkadan.

Dedim “Koşma gülüşün kaçar”… sen “ben yakalarım” dedin,

O an anladım ki bu şehir değil, senmiş bütün nedenim.

Aşk mı geldi üstüme, yoksa ben mi çarptım ona?

Kalbim ritim tutuyor, akordeon gibi sokaklarda.

Sen yanımdayken hayat bile şaka yapıyor bana,

Aşk dedikleri buysa… tamam, ben hazırım buna!