REPTİLYAN EFSANESİ

Karanlık iner şehrin üstüne, bir fısıltı dolaşır geceyi,

Bir yüz gölgede titrer, piksel bozulur — kimse bilmez gerçeği.

Sözde sürüngenler saklanırmış insanların içinde,

Oysa herkes kendi korkusundan kaçıyor derinlerde.

---

Kime inansan yara, kime güvensen sis…

Hakikat basit aslında, karmaşık yapan biz.

---

Reptilyan değil dünyayı saran karanlık,

İnsan kendi gölgesinden bile korkar oldu artık

Efsaneler büyür, gerçekler susar,

En büyük canavar — içimizde var.

---

Bir bakış değişir ekranda, herkes “gördüm” diye bağırır,

Yalanlar ateş bulunca, en sağlam zihin bile yanar.

Gizli türler değil bizi yöneten,

Korkularımızın ta kendisi hükmeden.

---

Reptilyan değil dünyayı saran karanlık,

İnsan kendi gölgesinden bile korkar oldu artık.

Efsaneler büyür, gerçekler susar,

En büyük canavar — içimizde var.

---

Bir gün ışık düşer masallara,

Gölge yok olur ardında…

Anlarsın ki kimse insan kılığında değil;

İnsan zaten kendi sırlarında kaybolmuş aslında.