GÜLME BANA HAYAT

Sabah uyandım, gözlüğüm düştü yere,

Köpek patisiyle geldi bastı üstüne

Ağır miyoptum hepten kör oldum

Dostum geldi ziyarete, kapıdan birden girdi,

Ben gülümsedim, “Hayat böyle, sürpriz dolu bir kutu.”

Gülme bana hayat, sen ne bilirsin halimi,

Her adım bir çukur, her gülüş bir dram filmi.

Gülme bana hayat, ben gülüyorum kendi halime,

Kara komedi bu, kahkaha karışır dertlerime.

Otobüs geldi, durakta şaşırdım bir an,

Ellerimde ekmek, başımda şapka ters, ah zavallı hallerim!

Dükkan sahibi bana baktı, kahkaha patlattı,

Ben dedim, “Hiç önemli değil, dünya benim sahnem.”

Yağmur yağdı pencereme,

Göl oldu birden her yer

Bir balık çıkacak sandım, kahkaha boğdu geceyi.

Ben yürürüm sokaklarda, bazen sendeleyerek ama gülümserim,

Trajikomik hayat, sahne benim, ben başrolüm!

Gülme bana hayat, sen ne bilirsin halimi,

Her adım bir çukur, her gülüş bir dram filmi.

Gülme bana hayat, ben gülüyorum kendi halime,

Kara komedi bu, kahkaha karışır dertlerime.

Posta geldi, mektup yok, sadece bir fatura,

Her şey alt üst oldu, Tarkan bakıyor bana rüyamda

Düşündüm durdum, kendi kendime konuştum,

Hayat trajikomik, ben alkışlıyorum her adımımla.

Gülme bana hayat, sen ne bilirsin halimi,

Her adım bir çukur, her gülüş bir dram filmi.

Gülme bana hayat, ben gülüyorum kendi halime,

Kara komedi bu, kahkaha karışır dertlerime.