[Kıta 1]
Sabah uyandım, gözlüğüm düştü yere,
Köpek patisiyle geldi bastı üstüne
Ağır miyoptum hepten kör oldum
Dostum geldi ziyarete, kapıdan birden girdi,
Ben gülümsedim, “Hayat böyle, sürpriz dolu bir kutu.”
[Nakarat]
Gülme bana hayat, sen ne bilirsin halimi,
Her adım bir çukur, her gülüş bir dram filmi.
Gülme bana hayat, ben gülüyorum kendi halime,
Kara komedi bu, kahkaha karışır dertlerime.
[Kıta 2]
Otobüs geldi, durakta şaşırdım bir an,
Ellerimde ekmek, başımda şapka ters, ah zavallı hallerim!
Dükkan sahibi bana baktı, kahkaha patlattı,
Ben dedim, “Hiç önemli değil, dünya benim sahnem.”
[Köprü]
Yağmur yağdı pencereme,
Göl oldu birden her yer
Bir balık çıkacak sandım, kahkaha boğdu geceyi.
Ben yürürüm sokaklarda, bazen sendeleyerek ama gülümserim,
Trajikomik hayat, sahne benim, ben başrolüm!
[Nakarat]
Gülme bana hayat, sen ne bilirsin halimi,
Her adım bir çukur, her gülüş bir dram filmi.
Gülme bana hayat, ben gülüyorum kendi halime,
Kara komedi bu, kahkaha karışır dertlerime.
[Kıta 3]
Posta geldi, mektup yok, sadece bir fatura,
Her şey alt üst oldu, Tarkan bakıyor bana rüyamda
Düşündüm durdum, kendi kendime konuştum,
Hayat trajikomik, ben alkışlıyorum her adımımla.
[Nakarat – Final]
Gülme bana hayat, sen ne bilirsin halimi,
Her adım bir çukur, her gülüş bir dram filmi.
Gülme bana hayat, ben gülüyorum kendi halime,
Kara komedi bu, kahkaha karışır dertlerime.