Bir Adam (Metin Konak Şiiri)

Bir adam

Gecenin kucağına

vermiş bedenini...

Düşünceleri,

Karanlığa karışan

yağmur taneleri...

Gözlerden uzak...

Bir başına...

Ne ışık yanmakta

Nede ses duyulmakta...

Yanlızca bir Hilal,

Ona yarenlik yapmakta...

Gecenin karanlığında bu adam

Yorgun gözlerle birşeyler karalamakta...

Hani varsa elleri...

Dokunsa

Yıldızları

Tek tek toplayacak avuçlarına...

Ve gerdanlık yapacak

Hilalin o narin boynuna

Gözlerden uzak...

Bir başına...

Ne ışık yanmakta

Nede ses duyulmakta...

Yanlızca bir Hilal,

Ona yarenlik yapmakta...

Nemlendi gözleri geceyle karışık...

Konuşsa ,

Belki utanacak karanlık...

Kelimeler boğazında bıçak gibi...

Konuşsa

Düşünceler yakamoz tadında...

Yasladı başını gecenin koynuna

Gece sessizdi...

Sustu adam...

Gece soğuktu...

Üşüdü adam...

Gözleri yorgun karanlıkta

Kayboldu Adam...