[Intro]
Bir sabah daha uyandık...
Aynı haberler, aynı yüzler, aynı yalanlar.
[Verse 1]
Etiketlere bakıp geçerken boynumuz bükük
Eski bir file elde, yükümüz zaten büyük
Cebimizdeki delik büyür her geçen gün
Fatura kuyruğunda geçer koca bir ömür
Televizyon masalları karın doyurmuyor artık
Hayat dediğin, bir avuç insanın elinde artık.
[Chorus]
Vefa dedikleri, İstanbul’da bir semt adı kalmış
Adalet desen, sarayların koridorunda uyuyakalmış
Bir yanda ejder meyveli şatafatlı sofralar
Bir yanda beslenme çantası boş kalan çocuklar.
[Verse 2]
Gençler umudu kesti, hayali pasaportta
Mülakat sırası bekler, emeği ayak altında
Liyakat öldü, yerine sadakat geçti
Güneşli günleri bir avuç gölge kesti
Yasaklar sarmış her yanı, konuşmak sanki suç
Gerçekler ağır gelir, yalanlar ise uç uca uç.
[Bridge]
Hangi ara unuttuk biz birbirimizi?
Hangi ara sevdik bu sessizliğimizi?
Konvoylar geçerken toz duman içinde
Biz boğulduk bu derin geçim derdinde.
[Chorus]
Vefa dedikleri, İstanbul’da bir semt adı kalmış
Adalet desen, sarayların koridorunda uyuyakalmış
Bir yanda ejder meyveli şatafatlı sofralar
Bir yanda beslenme çantası boş kalan çocuklar.
[Outro]
Sesimiz kısılsa da yüreğimiz konuşur.
Elbet bir gün, gerçek hakla buluşur.
Yarın...
Belki yarın, güneş gerçekten doğar.
[End]