Norilsk

Miasto oddycha
parą i stalą.
Nie pyta,
czy chcesz tu zostać.
Bloki stoją
jak myśli bez snu.
Światło w oknach
nie grzeje.
Śnieg nie spada —
on trwa.
Cisza nie boli,
tylko uczy.
Ludzie idą
wolniej niż czas.
Każdy niesie
swoje milczenie.
Nie uciekam.
Stoję.
W zimnie
jest prawda.
Miasto mnie nie zna,
a jednak
mnie trzyma.
Oddycham.
Jeszcze.

Miasto oddycha
parą i stalą.
Nie pyta,
czy chcesz tu zostać.
Bloki stoją
jak myśli bez snu.
Światło w oknach
nie grzeje.
Śnieg nie spada —
on trwa.
Cisza nie boli,
tylko uczy.
Ludzie idą
wolniej niż czas.
Każdy niesie
swoje milczenie.
Nie uciekam.
Stoję.
W zimnie
jest prawda.
Miasto mnie nie zna,
a jednak
mnie trzyma.
Oddycham.
Jeszcze.

Oddycham.
Jeszcze.

Jeszcze... 

Cold industrial ambient, Soviet minimalism, dark pads, frozen air, distant hum, slow, bleak, no drums