[Verse 1]
ตื่นเช้ามาเอวลั่นอีกแล้ว
กาแฟแก้วเก่าๆ ยังผ่อนอยู่
เงินเดือนก็เหมือนเงา เห็นแต่จับไม่ค่อยถูก
แต่ผมก็ยังหัวเราะออกมา (ฮ่าๆ)
รถก็ติด หัวก็ร้อน แต่หูฟังมันพัง
ฟังเสียงด่ากันแทนเพลงโปรด
โลกข้างนอกโคตรเค็ม โลกข้างในยิ่งเค็มกว่า
แต่ดันขำตัวเองเก่งชะมัด
[Chorus]
ก็แค่ชีวิตติดตลกนิดหน่อย
ปวดหลังปวดเอว ปวดใจคอยๆ ทบกันไป
สะสมความเครียดให้มันฉ่ำหัวใจ
แล้วหัวเราะใส่มันไว้ก่อน (หัวเราะใส่มันไว้ก่อน)
ร้องว่าเหนื่อยก็จริงแต่ยังไม่ยอมแพ้
หกล้มกี่ครั้งก็ตลบแล้วลุกใหม่
ชีวิตมันเค็มให้เรากินเป็นกับแกล้มก็แล้วกัน
[Verse 2]
เจ้านายบอก “สู้ๆ” แต่กองงานสูงกว่าตึก
เพื่อนโพสต์รูปเที่ยวทะเล ส่วนเรานั่งกอดแฟ้ม
ค่าเช่าห้องแข่งวิ่งแซงค่าแรงไปไกล
หัวเลยปวดอยู่ทุกวัน (โอ๊ยย)
แม่โทรมาถาม “ลูกกินข้าวหรือยัง”
ตอบไปว่ากินมาม่าแบบเมนูเชฟ
หัวข้อคุยในกลุ่ม คือหวยงวดนี้จะแทงเลขอะไร
ขำทั้งกลุ่มตอนเฉียดไปหนึ่งตัว
[Chorus]
ก็แค่ชีวิตติดตลกนิดหน่อย
ปวดหลังปวดเอว ปวดใจคอยๆ ทบกันไป
สะสมความเครียดให้มันฉ่ำหัวใจ
แล้วหัวเราะใส่มันไว้ก่อน (หัวเราะใส่มันไว้ก่อน)
ร้องว่าเหนื่อยก็จริงแต่ยังไม่ยอมแพ้
หกล้มกี่ครั้งก็ตลบแล้วลุกใหม่
ชีวิตมันเค็มให้เรากินเป็นกับแกล้มก็แล้วกัน
[Bridge]
บางคืนก็ร้องไห้แบบแอบๆ
น้ำตาหยดใส่หมอนเหมือนราดน้ำจิ้ม
พรุ่งนี้ไม่รู้จะหวานขึ้นไหม
แต่คืนนี้ยังยิ้มให้กระจกอยู่ดี (เฮ้)
[Chorus]
ก็แค่ชีวิตติดตลกนิดหน่อย
ปวดหลังปวดเอว ปวดหัวจนหลับไปเลย
สะสมความเครียดให้มันฉ่ำหัวใจ
แล้วหัวเราะใส่มันไว้ก่อน (หัวเราะใส่มันไว้ก่อน)
ร้องว่าเหนื่อยก็จริงแต่ยังไม่ยอมแพ้
ถ้าเจอทางตันก็แกล้งฮาให้ดังกว่า
ให้เรื่องฮาช่วยแบกเรื่องหนักวันนี้ไปก่อน