พักได้ไหมใจฉัน

ตื่นมาก็สาย หัวใจก็ล้า

คิดเรื่องงาน เรื่องเงิน เรื่องบ้านจนชา

คนทั้งโลกเหมือนวิ่งนำหน้า

ยิ่งไล่ตาม ยิ่งห่างออกไป

พักได้ไหมใจฉัน

วางทุกอย่างลงสักวันก็ยังไหว

ไม่ต้องเก่งทุกนาทีหรอกนะ

หายใจลึก ลึก แล้วกอดตัวเองไว้

(เธอไม่ต้องชนะทุกครั้งก็ได้)

ฝืนยิ้มให้คน เขาว่าเราเก่ง

แต่ในอกมันไหว เหมือนจะหล่นจากบันได

นับบาดแผลที่ไม่มีใครเห็น

พูดกับเงาตัวเองว่า “ทนอีกทำไม”

พักได้ไหมใจฉัน

วางทุกอย่างลงสักวันก็ยังไหว

ไม่ต้องเก่งทุกนาทีหรอกนะ

หายใจลึก ลึก แล้วกอดตัวเองไว้

(เธอไม่ต้องชนะทุกครั้งก็ได้)

ถ้าวันนี้มันหนักเกินไปร้องไห้ก็ได้

ไม่ใช่ความแพ้ที่ยอมอ่อนแอบ้าง

แค่ยังอยู่ตรงนี้ก็คือกล้าหาญมากพอ

แค่ยังอยู่ตรงนี้ก็ชนะตัวเองแล้ว

พักได้ไหมใจฉัน

วางอดีตที่ทำให้ช้ำลงตรงนี้

ไม่ต้องรีบไปไกลกว่านี้ก็ได้

หายใจลึก ลึก แล้วมองตาในกระจก

บอกกับตัวเองว่า “ฉันก็มีค่านะ”