[Intro]
[Verse]
อย่ามาให้ความหวัง อย่ามารักกันเพราะสงสาร
ปิดตายเรื่องราวความรักแสนนาน
ได้โปรดอย่าเปิดมัน โปรดเข้าใจ
แผลเก่าคอยย้ำเตือน อย่าไปฝืนกับคนที่เขามีเจ้าของ
ได้แต่ปลอบตัวเองไว้ เอาไว้ก่อน
ไม่เอาแล้ว คนใจร้าย
[Pre Chorus]
ได้มาพบ จบมาเจอ กับใครๆ อีกมากมาย
หวังให้เป็นรักสุดท้าย ที่ไม่ทำร้ายทั้งหัวใจ
แต่พอได้พบคนอีกมากมาย ที่เขาให้เป็นรักครั้งใหม่
สุดท้ายก็โดนเขาทิ้งไป กับจิตใจที่แตกสลาย
[Chorus]
พอแล้ว..... ซ่อนใจให้ไกลกับรักที่ไม่ชัดเจน
กว่าจะเจอคนที่ดี มันช่างยากเย็น
เพราะมันเจ็บ.... เจ็บเกินใจจะรับไหว
บทเรียน..... ที่หยดน้ำตาและความเสียใจเฝ้าคอยย้ำเตือน
ไม่ว่ากี่ปีกี่เดือนก็ยังไม่เคยลบเลือน
มันกระทบกระเทือน อยู่กลางสมอง ว่ามันไม่ง่ายเลย
ที่จะรักใคร
[Verse]
อย่ามา แสร้ง ห่วงใย อย่ามารู้ดีและทำเป็นเข้าใจ
ที่เธอทำอย่างนี้ทั้งที่เธอนั้นมีใคร อยู่แล้ว.....
อย่าเข้ามา ไปให้ไกล
[Pre Chorus]
ได้มาพบ จบมาเจอ กับใครๆ อีกมากมาย
หวังให้เป็นรักสุดท้าย ที่จริงใจกับฉันจริง
แต่พอได้พบคนอีกมากมาย ที่เขาให้ฉันเป็นทุกสิ่ง
สุดท้ายต้องเสียใจเพราะโดนทิ้ง กับจิตใจที่แตกสลาย
[Chorus]
พอแล้ว..... ซ่อนใจให้ไกลกับรักที่ไม่ชัดเจน
กว่าจะเจอคนที่ดี มันช่างยากเย็น
เพราะมันเจ็บ.... เจ็บเกินใจจะรับไหว
บทเรียน..... ที่หยดน้ำตาและความเสียใจเฝ้าคอยย้ำเตือน
ไม่ว่ากี่ปีกี่เดือนก็ยังไม่เคยลบเลือน
มันกระทบกระเทือน อยู่กลางสมอง ว่ามันไม่ง่ายเลย
ที่จะรักใคร
ต่อให้รักจะดีมากแค่ไหน สุดท้ายมันเป็นเรื่องไม่จริงใช่ไหม
เพราะที่ผ่านมาก็เข้ามาพังหัวใจ ถูกย่ำยีให้บอบช้ำแล้วเธอก็ไป
เปิดใจให้ใครๆ มากี่ครั้ง สุดท้ายก็ยังคอยโดนตอกย้ำ
โอ้ใจเอ๋ยเล่าทำไม่ไม่จำ คงไม่มีวันนั้น อีก.... แล้ว.....
[Guitar Solo]
[Final Chorus]
พอแล้ว..... ซ่อนใจให้ไกลกับรักที่ไม่ชัดเจน
กว่าจะเจอคนที่ดี มันช่างยากเย็น
เพราะมันเจ็บ.... เจ็บเกินใจจะรับไหว
บทเรียน..... ที่หยดน้ำตาและความเสียใจเฝ้าคอยย้ำเตือน
ไม่ว่ากี่ปีกี่เดือนก็ยังไม่เคยลบเลือน
มันกระทบกระเทือน อยู่กลางสมอง ว่ามันไม่ง่ายเลย
ที่จะรักใคร
ต่อให้รักจะดีมากแค่ไหน สุดท้ายมันเป็นเรื่องไม่จริงใช่ไหม
เพราะที่ผ่านมาก็เข้ามาพังหัวใจ ถูกย่ำยีให้บอบช้ำแล้วเธอก็ไป
เปิดใจให้ใครๆ มากี่ครั้ง สุดท้ายก็ยังคอยโดนตอกย้ำ
โอ้ใจเอ๋ยเล่าทำไม่ไม่จำ คงไม่มีวันนั้น อีก.... แล้ว.....
[Outro]
(โอ้~)
ไม่มีอีกแล้ว
(โว้โอ~)
คงไม่มีวันนั้น...... อีก... แล้ว....