ภายใต้ปลายปากกา

ทุกบรรทัดที่ฉันขีดเขียน มันด้วยปากกาเล่มหนึ่งที่เธอมอบให้

ใจความข้างในกระดาษ พร่ำพรรณนาเอ่ยถึงคนที่อยู่ห่างไกล

อักษรภายใต้รอยขีดปากกา เปี่ยมด้วยความรู้สึกของใจที่พรั่งพรู

ผสมรอยยิ้มและคราบน้ำตา หยดลงกระดาษแทบเป็นรู

สวัสดีครับผู้ที่เปิดอ่านดู ไม่ว่าพ่อแม่พี่น้องหรือคุณครู

ปู่ย่าน้าอาตายายหรือน้องนาง หรือเป็นเธอคนดีคนเดิมตลอดมา

ทันทีที่อ่านไปสองสามบรรทัด ตัวหนังสือ แกว่ง ไปโดดมาไม่ค่อยชัด

เอ่ยว่าตัวฉันตอนนี้ไม่ค่อยสบายนัก ยอมทนตรากตรำหวังสบายให้คนรัก

ขอโทษเพื่อนฝูงที่ไม่ค่อยได้ทายทัก เพราะฉันทำโอทีแทบไม่มีเวลาพัก

ต่อให้จะเหนื่อยสุดตัวภาพจำยังคงชัด วันเวลาเก่าเก่า ที่เราได้เคยฟูมฟัก

และฉันจะวาดฝันใส่ลงจดหมาย หวังว่าครั้งนี้คงจะไม่ใช่สุดท้าย

เหมือนกับคำสอนว่าฉันนั้นทำได้ ขอหลับตาให้สบายวันพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

ความรู้สึกในใจ ส่งออกไปภายในเนื้อหา

ผ่านรอยฝนจากปลายปากกา ในยามนิทราคืนนี้

ต่อให้จดหมายเปียกฝน หรือต้องทนผ่านในปีนี้

หวังว่ามันจะเป็นไปได้ด้วยดี เลยจะสื่อด้วยปากกาด้ามนี้

ไปถึงเธอ

ขอโทษทีที่ไม่บอกว่าทำอะไร งานในเมืองศิวิไลซ์มันเป็นแค่ภาพลวงตา

ฉันจากมาแดนไกลทำอะไรก็ธรรมดา เป็นลูกจ้างรายวันหาเงินสู้ยิบตา

จะไม่รอคอยโชคชะตารอให้บุญหล่นทับ ถึงแม้จะเป็นหนี้แทบไม่มีรายรับ

ปริญญาหนึ่งใบไม่ช่วยอะไรมากมายนัก มีเพียงเสื่อผืนหมอนใบใช้หลับพักสายตา

วันหนึ่งชีวิตฉันกลับพลิกผัน เหมือนกับลอยตัวจากดินไปสู่ฝัน

มีเงินเดือนพอดีมีที่พักในทุกวัน ทรงผมรุงรังตอนนี้กลับสั้นเกรียน

หน้าที่หนึ่งเดียวคือเป็นรั้วของชาติ ในที่แห้งเตียนไม่เหมือนกับภาพวาด

เสียงปืนดังเกลื่อนกลาดในคืนไร้แสงเทียน ตัวฉันยังคงเขียนเรื่องราวและส่งไป

ในใจลึกลึก อยากจะจากจะกลับบ้าน กลับไปพบเจอคนที่เคยอยู่เคียงข้าง

หากแต่ไม่อยากเป็นภาระให้กับคนเครือญาต เลยต้องกัดฟันทนต่อไปใจแทบขาด

หวังว่าจดหมายนี้ที่จะส่งไป มันจะส่งถึงเธอสื่อว่าฉันนั้นไม่เป็นไร

ภาวนาอ้อนวอนถึงแม้จะส่งไม่ถึงใคร และหวังว่าครั้งนี้คงจะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย

ความรู้สึกในใจ ส่งออกไปภายในเนื้อหา

ผ่านรอยฝนจากปลายปากกา ในยามนิทราคืนนี้

ต่อให้จดหมายเปียกฝน หรือต้องทนผ่านในปีนี้

หวังว่ามันจะเป็นไปได้ด้วยดี เลยจะสื่อด้วยปากกาด้ามนี้

ไปถึงเธอ

ฉันยังคงพบหน้าเธออยู่เสมอในความฝัน เป็นหนึ่งในเวทมนตร์ที่คอยผลักดันตัวฉัน

รวมถึงด้ามปากกาที่เธอได้ให้กัน เลยได้ขีดเขียนมันสื่อเรื่องราวส่งไป

ไม่มีทางรู้เลยว่าเราจะได้เจอกันตอนไหน หากว่าฉันยังอยู่และเธอไม่เปลี่ยนไปไหน

มีเพียงกาลเวลาโชคชะตาและจิตใจ และคงสักวันเราคงได้พบกันใหม่