จิตรกร (Begin)

ความเฉยชา.. อยู่กันยาวนานจนแสนชินตา

ความเปลี่ยวเหงามันมีที่มา ไม่เป็นตามปรารถนา

เสียงหัวใจ.. อยากตะโกนให้รับรู้ว่า

จนมีเธอเข้ามา อยู่ในสายตา นาฬิกา.. ของฉันก็เริ่มเดิน

ต้องคอยบอกตัวเอง ว่ามันเป็นการเดินทางครั้งใหม่

เริ่มเดินต่อไป.. จับมือฉันไว้.. จะไม่เปลี่ยนไป ฉันสัญญา

เพิ่งได้รู้.. ว่าความรักมันดีอย่างนี้

ขอบคุณเธอนะ ที่เดินเข้ามา.. เป็นความรักของฉันซักที

แม้อาจไม่พร้อม โปรดรู้เอาไว้ จะยอมหมดทั้งใจที่มี

และมันคงเป็นฉัน~

...ที่จะขอมอบความรัก เป็นที่พัก ให้กับเธอที่แสนดี

เปรียบฉันเป็นภาพเก่า กลับหม่นเทาขาดสีสัน

และเธอก็เป็นสีน้ำมัน ที่มาเติมชีวิตฉันข้างใน

ต้องคอยบอกตัวเอง ว่ามันเป็นการเดินทางครั้งใหม่

เริ่มเดินต่อไป.. จับมือฉันไว้.. จะไม่เปลี่ยนไป ฉันสัญญา

เพิ่งได้รู้.. ว่าความรักมันดีอย่างนี้

ขอบคุณเธอนะ ที่เดินเข้ามา.. เป็นความรักของฉันซักที

แม้อาจไม่พร้อม โปรดรู้เอาไว้ จะยอมหมดทั้งใจที่มี

และมันคงเป็นฉัน~

...ที่จะขอมอบความรัก เป็นที่พัก ให้กับเธอที่แสนดี

เพิ่งได้รู้.. ว่าความรักมันดีอย่างนี้

ขอบคุณเธอนะ ที่เดินเข้ามา.. เป็นความรักของฉันซักที

แม้อาจไม่พร้อม โปรดรู้เอาไว้ จะยอมหมดทั้งใจที่มี

และมันคงเป็นฉัน~

...ที่จะขอมอบความรัก เป็นที่พัก ให้กับเธอที่แสนดี

เพิ่งได้รู้.. ว่าความรักมันดีอย่างนี้

ขอบคุณเธอนะ ที่เดินเข้ามา.. เป็นความรักของฉันซักที

แม้อาจไม่พร้อม โปรดรู้เอาไว้ จะยอมหมดทั้งใจที่มี

และมันคงเป็นฉัน~

...ที่จะขอมอบความรัก เป็นที่พัก ให้กับเธอที่แสนดี