ไม่เอาไม่พูด (ก็ไม่ได้แดก)

เก็บมันเอาไว้ข้างในอยู่ตั้งนาน เพราะยิ่งปล่อยไว้ข้างในยิ่งทรมาน

ยิ่งอยู่ใกล้กัน ยิ่งคิดไปไกลกว่านั้น อย่าทำเป็นให้ความหวัง

ไม่อยากเสียใจ เพราะถ้าหากช้ากว่านี้ คงอันตราย

ต่อให้ต้องพูดไป มันอาจจะเสียเธอไป แต่ฉันชอบเธอ ให้ทำยังไง

จู่จู่ก็เข้ามารุกรานหัวใจ เพราะเธอน่ารักเกินไป โลกมันสดใสขึ้นทันตา

แล้วเราได้คุยได้สนทนา กลับทำให้ฉันรู้ว่า เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน

จนได้ลอง ปล่อยตามหัวใจ มันสั่นไหว ยุ่งไปหมด

พอนานไป เกินจะทนไหว บอกเลยได้ไหม ไม่อยากให้เป็นของใคร

เก็บมันเอาไว้ข้างในอยู่ตั้งนาน เพราะยิ่งปล่อยไว้ข้างในยิ่งทรมาน

ยิ่งอยู่ใกล้กัน ยิ่งคิดไปไกลกว่านั้น อย่าทำเป็นให้ความหวัง

ไม่อยากเสียใจ เพราะถ้าหากช้ากว่านี้ คงอันตราย

ต่อให้ต้องพูดไป มันอาจจะเสียเธอไป แต่ฉันชอบเธอ ให้ทำยังไง

(Ah! Yeah! Let's get it)

อย่าไปใกล้ใครไม่ให้ใครใกล้เธอ อย่าทำให้เพ้อ เพราะเธออยู่ในใจฉันมานาน

อยากรู้ข้างในใจเธอทุกทาง เธอคิดยังไงกับฉันบ้าง เปลี่ยนกันจากเพื่อนเป็นแฟนได้ไหม

จนได้ลอง ปล่อยตามหัวใจ มันสั่นไหว ยุ่งไปหมด

พอนานไป เกินจะทนไหว บอกเลยได้ไหม ไม่อยากให้เป็นของใคร

เก็บมันเอาไว้ข้างในอยู่ตั้งนาน เพราะยิ่งปล่อยไว้ข้างในยิ่งทรมาน

ยิ่งอยู่ใกล้กัน ยิ่งคิดไปไกลกว่านั้น อย่าทำเป็นให้ความหวัง

ไม่อยากเสียใจ เพราะถ้าหากช้ากว่านี้ คงอันตราย

ต่อให้ต้องพูดไป มันอาจจะเสียเธอไป แต่ฉันชอบเธอ ให้ทำยังไง

พื้นที่ข้างเธอตรงนั้น จะไม่ให้มันเป็นของใคร

ถึงแม้อาจเสียเธอและต้องเสียใจ แต่ว่าฉันต้องพูดออกไป~

เก็บมันเอาไว้ข้างในอยู่ตั้งนาน เพราะยิ่งปล่อยไว้ข้างในยิ่งทรมาน

ยิ่งอยู่ใกล้กัน ยิ่งคิดไปไกลกว่านั้น อย่าทำเป็นให้ความหวัง

ไม่อยากเสียใจ เพราะถ้าหากช้ากว่านี้ คงอันตราย

ต่อให้ต้องพูดไป มันอาจจะเสียเธอไป แต่ฉันชอบเธอ ให้ทำยังไง

เก็บมันเอาไว้ข้างในอยู่ตั้งนาน~ (เพราะยิ่งปล่อยไว้ข้างในยิ่งทรมาน)

ยิ่งอยู่ใกล้กัน ยิ่งคิดไปไกลกว่านั้น อย่าทำเป็นให้ความหวัง

ไม่อยากเสียใจ~ โว้ว~ (เพราะถ้าหากช้ากว่านี้ คงอันตราย)

ต่อให้ต้องพูดไป มันอาจจะเสียเธอไป แต่ฉันชอบเธอ ให้ทำยังไง