ครั้งหนึ่งเราเคยยืนเคียงบ่า
นามศักดิ์ศรีนักเรียนนายสิบ
รุ่นสิบเอ็ดทับสองหนึ่งร่วมแรงจิต
จากค่ายธนะรัชต์หลอมใจคน
ผ่านวันฝึกหนักคำสั่งเข้ม
เหงื่อหยดเต็มแผ่นดินยามดิ้นทน
เจ็บเหนื่อยล้าไม่เคยทิ้งใครสักคน
เพราะคำว่าเพื่อนค้ำใจทุกก้าวเดิน
วันนี้เราปลดบทบาทหน้าที่
จากวันมีเสียงสั่งกลางแดดฝน
แต่เกียรติยศยังอยู่คู่กมล
ไม่ปลดพ้นจากใจไปตามกาล
วันนี้เราพบกันพร้อมครอบครัว
เสียงหัวเราะทั่วแทนวันสนาม
บึงบอระเพ็ดเป็นพยานแห่งความงาม
ว่าสายสัมพันธ์ยังงดงามไม่เลือนคลาย
ขอให้วันเหนื่อยยากที่ผ่านมา
เป็นพลังพาใจให้เข้มแข็ง
แม้เครื่องแบบปลดลงตามตำแหน่ง
แต่นนส. 11/21…เพื่อนกันตลอดไป