زِ خاکِ سُرخِ دَشت، صَدایِ مَن بُلَند می آد
سَیِّدِ سَرکَشَم، که دَر دِلَم آتِشِ اِعتماد می آد
نَه میشِکَنَم، نَه میتَرَسَم اَز طوفانِ روزِگار
دَر رَگهام جَریان داره عِشق، مِثلِ یَک رُودِ بیقَرار
کابُل نَفَس میکِشِه، ما بَینِ دُود و خَستِگی
هَرات پُر اَز سُکوته، وَلی هَنوز هَست زِندِگی
مَزار فَریاد میزَنِه، با صَدایِ پُر زِ غُرور
قَندهار ایستاده هَنوز، زیرِ بارانِ زَخم و شُرور
افغانستان زنده باد
بَلخْ مِثلِ یَک کِتاب، پُر اَز عِلم و رازه
بامیان صَبوری میکُنِه، دَر دِلَش هَزاران نِیازه
غَزنه فَریاد میزَنِه، اَز شُجاعَت و اَز شَرَف
ما نِمیدیم سَر تَسلیم، اینِه مَعنایِ هَدَف
سَیِّد و سادات، با وَقار و با وُجود
پُر اَز نُورِ حَق، نَه میپَذیرَن هیچ بُت و دُرود
با قُوَّتِ قَلب و با نِگاهِ رو به جِلو
میِرم تا آخِرِ راه، حَتّی اَگَر باشِه پُر اَز گِلو
اَفغانِستان دَر خُونَم، دَر نَفَسهام، دَر صَدام
میسوزونَن ما ره، وَلی میسازیم دُنیا را با نِدام
نِه تَرس، نِه زَنجیر، نِه شَب، نِمیگیرِه ما را
ما سَیِّدِ این خاکیم، مینِویسیم فَردا را
اَز خاک تا فَلَک، صَدایِ ما میپیچِه
هَر زَخم که خُوردیم، قُوَّتِمان بیشتر میشِه
با ایمان و با صَبْر، با نُورِ بی پایان
می عیستیم تا اَبَد، تا اوجِ آسِمان
ما زِندهایم هَنوز، با عِشق و با اُمید
نَه خاموش مِشَه صِدامان، نَه میشِکَنِه این کُلید
سَیِّدِ خُراسانی، سَیِّدِ دِلیر
تا آخِرین نَفَس، مِمانیم ده این مَسیر
[Scream]
زِندِه باد — اللهُ اَکبَر