ผาเเดงฮักนางไอ่

ริมฝั่งโขง เฮาได้พ้อกัน

ตากับตา บอกฮักบ่ทันเอิ้นคำ

ใจสองเฮา ผูกพันคือฝันนำ

แต่ชะตา บ่ให้เฮาได้อยู่ฮ่วมทาง

โอ้ ผาแดงฮักนางไอ่

ดั่งดวงใจที่ไกลบ่เคยถึง

ฮักแท้แม่นจริง บ่เคยหลบหนี

แม่นสิพังทลาย ฮักยังอยู่ตลอดกาล

เสียงกลองดัง คือฝันอันมืดมน

พญานาคโกรธ จนเมืองต้องล่มทลาย

เฮาสองคน ฮักกันจนสุดใจ

แต่ฟ้าดิน บ่ยอมให้ได้เคียงกัน

บริดจ์

น้ำโขงยังไหล บ่เคยเซา

คือเฮาสองคน ฮักจนวันสุดท้าย

โอ้ ผาแดงฮักนางไอ่

แม่นสิไกลกะบ่ลืมคำสัญญา

หากมีชาติใด ให้ได้พ้อกันใหม่

สิขอฮักเจ้า จนฮอดวาระสุดท้าย