Sabi ni Lola, ika’y matibay,
Ngiti mo’y liwanag sa bawat taglay.
Kahit pagod, di ka sumusuko,
Sa puso namin, lagi kang buo.
Kahit larawan ka sa dingding,
Buhay ka sa aming damdamin.
Sa tawa’t kwento ng pamilya,
Ramdam pa rin ang iyong sigla.
Salamat, Lolo, sa iyong gawa,
Pagmamahal mong walang kapara.
Hanggang ngayon, ika’y gabay,
Lolo kong matatag, walang kapantay.
Itinuro mong mahalin ang bayan,
Magmano’t gumalang sa nakatatanda.
Sa pista’t dasal, kami’y sama-sama,
Pamana mong kultura, aming dala.