Anne

Yıldızlara bakınca seni görüyorum anne…

Bu şarkı sana, içimdeki yangına…

Her sabah kalktığımda boşluk dört bir yanımda

Sesin yok artık, yankı var odamda

Kokun kalmış yastığımda, hayalin duvarımda

Özlem büyüyor her gün damarlarımda

Dünya ağır, omuzumda tonlarca yük

Sen olsaydın derdin, “dayan oğlum, bükülme bük”

Gözlerimde yaş, kalbimde yara

Anne, sensiz ben kimim bu hayatta?

Anne, duy sesimi gökyüzünden

Yalnız kaldım, çıkmaz sokakların içinden

Anne, özlemin ateş gibi içimde

Yandıkça güç bulurum senin sevginde

Kaç gece rüyamda geldin sarıldın bana

Uyandım ter içinde, yine yalnız odama

Söylediğin her söz, kulağımda yankı

“Pes etme oğlum” – en sert anda bile şarkı

Zaman geçer, kalbimde hep aynı sancı

Gözyaşımı silerdi ellerinin ak sancı

Anne, ben büyüdüm ama çocuk kaldım içimde

Her zaferi, her yarayı yazıyorum ismine

Anne, duy sesimi gökyüzünden

Yalnız kaldım, çıkmaz sokakların içinden

Anne, özlemin ateş gibi içimde

Yandıkça güç bulurum senin sevginde

Biliyorum gökyüzünde gülümsüyorsun bana

Her adımımda, her nefesimde varsın ana…

Bahisten öte hayat,

Ama sensiz hep eksik bir parça…