– Ναι, μα ήταν.
– Δεν ήταν.
– Μα έφυγε.
– Ό,τι φεύγει, δεν σημαίνει ότι ήταν όνειρο.
– Τότε πώς διαχωρίζεις την αλήθεια από το ψέμα;
– Η αλήθεια μάς συντροφεύει σε κάθε στιγμή. Είναι πίσω από κάθε αυγή, από κάθε δειλινό, από κάθε σελήνη που κρατά καρτέρη στον νυχτερινό ουρανό μέχρι να πάρει τη σειρά του ο επόμενος ανατέλλων ήλιος.
– Τότε ίσως να ήταν ένα γλυκό όνειρο, ένα ψέμα μυστικιστικό, που εμφύσηστηκε σιωπηλά με μια παλλόμενη καρδιά σε μια σάρκα με πέντε διαφορετικές αναπνοές. Σε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις και παράδοξα για αυτές. Μα με μια κρυμμένη έκτη που προσμένει τη διαλογιστική αγκάλη σου να συναντήσει, για να δει από τα μάτια της, την πηγή των φευγαλέων θεαμάτων της.